donderdag 20 september 2018

23 juni 2018 Niet waarop we hadden gehoopt na zo'n lange reis.


Bijna een meter, vanaf ondiep water.
Één keer per jaar neemt JP zijn vriend Andreas mee. De mannen konden haast niet wachten. De vraag kwam zelfs of ik de voorafgaande middag nog gelegenheid had, zodat ze een halve dag extra konden vissen. Dit zat er echter niet in en zodoende troffen elkaar deze dag mooi op tijd bij de afgesproken helling.

De vooruitzichten waren goed, ondanks het feit dat ik dit water enige tijd niet had bezocht. Maar hoewel de eerder behaalde resultaten geen garantie gaven voor de toekomst, hadden wij er wel vertrouwen in.

Om er in te komen sleepten we eerst een kant af. Geen enkele respons was onze beloning. Dan maar een poosje verticalen en werpen tegelijkertijd. Evenmin enig antwoord van daar beneden. We lieten ons met de stroom meedrijven en voeren kribvakken in om deze uit te werpen.

Toch een mooie plaat als herinnering aan deze dag.
En zie! Daar kwam de beloning op een ondiep duikende plug. JP haakte een hele mooie vis, een bijna metersnoek! Slank en gaaf was deze vis. De mannen konden samen op de foto met deze trofee. Zo die was binnen................

Natuurlijk gaf deze vis hoop en dus wierpen we nog meerdere kribvakken uit. Maar het bleef bij deze ene vis en daarom schakelden we over op slepen. Een activiteit die we geruime tijd volhielden, maar evenmin resultaat had, ondanks het werpen dat JP voortdurend deed. Alle kribkoppen werden nauwkeurig aangeworpen, maar het leverde gewoon niets op.

Daar is nummer twee dan toch.
Eindelijk kwam er dan toch weer een aanbeet. het bleek om een snoek te gaan. Niet zo groot als de eerste, maar evengoed een mooie vis. Eindelijk maar toch. Het was wel erg jammer dat het niet beter liep, op deze vriendendag waarvoor grote afstanden werden overbrugd.

Gelachen hebben we zeker.
Ten slotte wisten we ook nog een baars te vangen, maar daarmee was de koek wel op. Hoewel de dag op zich weer een heerlijke visdag was, zet er toch wel een smetje op.  We hadden zeker meer vissen verwacht, hetgeen enigszins werd goed gemaakt door de eerste snoek. Het blijft vissen, dat bleek wel weer.

dinsdag 11 september 2018

20 juni 2018 Gewoon een fijne visdag met Oscar

De bonus van deze dag.
Zo af en toe komt het er weer van en stapt Oscar bij me in de boot. Deze keer op een plek waar we best goede herinneringen aan hebben. Ook samen met Frans hebben we hier leuke momenten beleefd.

Hoe het vandaag gaat uitpakken moeten we nog afwachten. Het zou deze keer geen memorabele dag worden, hetgeen dit de pret niet drukt, want het vangen blijft een belangrijk aspect, maar is niet doorslaggevend.

We proberen de geijkte stekken die dicht bij liggen en ons doorgaans mooie vis heeft opgeleverd. Maar de lage waterstand heeft ervoor gezorgd dat de rivier tot een meer is geworden en dus moeten we zoeken in alle hoeken en gaten.

We laten geen techniek onbenut en zien ons genoodzaakt om het ook verder weg te zoeken. Er moet dus worden gevaren en dat doe ik naar een stek die onlangs nog een aantal mooie vissen opleverde en waar Oscar ook goede herinneringen aan heeft.

Vijf snoekbaarzen van dit formaat is toch een redelijke buit.

We snabbelen op deze manier toch een paar vissen bij elkaar. Uiteindelijk weten we vijf snoekbaarzen en een baars te bemachtigen. We hebben er hard voor moeten werken en ervaren aan het einde van de dag de voldoening. Dikwijls is die groter dan wanneer de vissen erg makkelijk te vangen zijn.

Zo blijft het vissen een uitdaging die nooit verveelt en die we nog zo vaak mogelijk aan willen gaan.
De andere zaken zoals de buizerd op bijgaande foto zien we daarbij als toegift.

Opnieuw zo'n indrukwekkende rover of wel predator.

Omdat we beiden veel op het water zitten fotograferen we lang niet alle vissen meer. De meeste gaan direct terug het water in. Zodoende kan het gebeuren dat je weinig illustratiemateriaal hebt voor bij het verslag.

donderdag 6 september 2018

17 juni 2018 We vieren een feestje, temeer daar die vorig jaar in het water viel!

Vorig jaar waren we ook samen onderweg, de dag van de verjaardag van Mark. Georg en ik hadden ons voorbereid op een leuk feest en hadden allerhande meegebracht om het feest te vieren. Helaas viel deze dag letterlijk en figuurlijk in het water. We waren allen nat tot op de huid en veel van hetgeen we hadden meegebracht bleef onaangeroerd. Bovendien waren de vissen evenmin bereid deze dag een succesvol aanzien te geven. je hebt van die dagen...........

Nu kregen we de kans het over te doen, maar dan wel succesvol en dat lukte wonderwel. Het weer was enigszins onstuimig, maar we hielden het grotendeels droog. Althans wat het weer betrof. We lieten ons de meegebrachte drankjes (zonder alcohol natuurlijk) goed smaken en combineerde dit met allerhande lekkernijen.













Gelukkig waren de vissen nu wel bereid om ook in dit opzicht een succesvolle dag te mogen beleven. Hoewel we enkele fraaie aanbeten niet konden verzilveren, kwamen er mooie vissen boven water. De variatie bleef beperkt tot baarzen en snoekbaarzen, maar wel mooie exemplaren.








Het was echter niet zo dat we de vissen cadeau kregen. Er ging wel enige tijd overheen voordat de eerste fraaie snoekbaars ons even gezelschap kwam houden. gelijk wel een mooie vis en zo was de eerste stap naar het gebak gezet.











Zoals gezegd, we kregen de vis niet cadeau en moesten ook een paar lossers incasseren. Maar dat mocht de pret niet drukken. Er kwamen nog een paar te voorschijn en ondertussen was de baars ook wakker geworden. het verticalen wilde niet zo goed lukken, maar ook langs die weg scoorden we .







Na een pauze om het gebak te nuttigen, ging het weer verder. Met name mark was driftig aan het werpen met kleine shads om ze vervolgens langzaam binnen te tikken. En ja hoor onze jarige Job wist er enkele te arresteren.











De super  gevoelige stok die Georg had aangeschaft en waar je echt alles mee voelde, moest ik maar eens proberen. Ik vond de stok erg slap en dat vertaalde zich in een vis die de haak ver had geslikt. Ik voelde de vis pas toen deze helemaal in de hengel hing. Mijn oordeel was geveld en dat van de vis ook, want deze overleefde het niet. Tja, misschien was de hengel dan toch wel iets te slap!

Ik was blij dat ik het zo kon laten zien en het speet me dat de aankoop die zo enthousiast was gedaan in een teleurstelling eindigde. Maar goed niet iedere aanbeet leidt tot een succes toch. Onze dag werd hierdoor echter niet verpest, want daarvoor zijn ergere gebeurtenissen nodig en gelukkig gebeurt dat zelden of nooit.





Toch vingen wij zo gecombineerd slepen, werpend en verticalend mooie vissen. Het werd een succesvolle - en feestelijke dag. Een goede revanche op het voorgaande jaar. Het was ook fijn om elkaar weer gezien te hebben en zodoende het sociale aspect van ons treffen te omarmen.


Op naar het volgende jaar zou ik zo zeggen; tot ziens.