donderdag 23 november 2017

20 september 2017 Nieuw perspectief?

Deze kneiters maken een visdag een feest.
Na de meerval is de drang om opnieuw een dag te gaan vissen, blijkbaar nog groter. Een extra visdag wordt ingelast. Natuurlijk op hetzelfde water waar we de meerval verschalkten. Maar eerst slepen we met groot en dieplopende pluggen en shads. Helaas blijken dit niets op te leveren.

Als eerste een baars.
We gaan dus maar weer naar het vertrouwde water . Hoewel we eerst enkele stekken verticaal aan de tand voelen, levert ons dit evenmin één aanbeet. Het slepen gaat ons beter af.Zeker niet aan de lopende band, maar met tussenpozen. Eerst komt er een baars binnen.








Dan volgt een snoekbaars.
Dan blijkt dat de Taildancer aan de buitenkant klandizie heeft gekregen: een snoekbaars. Zoals gezegd, we wisselen af maar besluiten toch opnieuw te gaan slepen, maar dan veel verder op. Het water staat echter veel hoger dan de laatste keer en dus zoeken we de juiste diepte.








Soort drie: winde.
Gevonden: rond de drie meter, een baars aan de Salmoplug waaraan de meerval werd gevangen.Deze heeft natuurlijk al gezelschap gekregen van een soortgenoot van het zelfde formaat en model. En hoewel deze meerdere keren vast raakt, komt ze bij het terugvaren telkens makkelijk los. Na de baars volgt een winde en zo staat het aantal soorten vandaag al vast, blijkt later.





Dan houdt het weer een poosje op. Vervolgens vangen we zo nu en dan een baars. Niet echt groot, maar er is actie en dus kans op grotere vissen. En zo niet, dan zijn we toch lekker aan het vissen. Dan komt uit het niets zo'n keiharde aanbeet en staat Eduard een grote baars te drillen. We vangen er vandaag zelfs drie van rond de 45 cm. Hele forse dikke vissen, heerlijk gezond.

















Mooie baarzen.
Tussendoor slepen we nog een haven uiten vangen enkele kleine vissen. Ook lossen we vandaag een aantal, waarvan enkele zware vissen.Dat hoort er nu eenmaal bij.We hebben er vrede mee. Ik ben blij dat die ene stek, die ik onlangs als kansrijk heb ervaren, weer productief blijkt te zijn. Het hoge water doet er blijkbaar goed aan.






Ook nog een flinke snoekbaars
Twee dikke baarzen worden gevolgd door een mooie snoekbaars. de lossers die volgen, maken dat we na een fijne visdag 13 vissen op de teller hebben staan. En hoewel het weer in beginsel nat en koud was, valt het later nog mee. De zon is gaan schijnen, zodat de extra kleding weer uit kan. Toch nog een beetje nazomer dus.






Toch nog een beetje nazomer.

zaterdag 18 november 2017

19 september 2017 Alleen.

Toch weer een dikke veertiger.
Het mooie weer dwingt me naar buiten te gaan, een middag het water op, alleen. Een collega visgids nodigde me uit nog een keer bij hem op te stappen, maar hij is gisteren na een lange reis juist thuis gekomen. Daarom verwacht ik niet dat hij een dag later alweer het water op gaat. De rest van de week lukt het mij niet om samen te gaan en dus ga ik nu alleen.

Er is waarschijnlijk stroming, na hele lange tijd. Het water staat nog laag bij de helling. Ik ben benieuwd of het water inderdaad op komt en zo ja, hoe de vis er op reageert. En ja hoor, er staat stroming bij de kop van de rivier. Het water stroomt de put op en dus is het stijgend. Ik laat de Minn Kota zakken en ga direct verticaal aan de slag.

De eerste vis.
De dieptemeter heeft kuren. Heel veel ruis sinds zondag. In heftig stromend en turbulent water, ten gevolge van grote passerende schepen, ging het ineens mis met het vertrouwde beeld. Ik ga met de handleiding aan de slag en stel een aantal zaken anders in. En hoewel het iets beter is, is het nog steeds niet als vanouds. Wel weet ik mijn eerste vis te vangen, een baars.

Als ik wil verkassen, komt mijn collega aan gescheurd. Hij had ook gezien dat de rivier was gaan stromen! We spraken even met elkaar en vervolgden toen onze eigen weg. Ik sleep een stuk stroomopwaarts: niets. Dan weer verticalen: niets. Toch maar weer een stukje slepen, langs een mooi talud tussen de kribben en jawel hoor. Ik hanteer de hengel die flink krom staat. Oorzaak: een flinke winde.



Een stukje verder dobbert een andere collega, met twee gasten aan boord. Hij is de hele dag al onderweg en zijn gezicht staat somber. Ze hebben tot nu toe ook slechts twee vissen weten te vangen.
Dus ben ik ineens heel tevreden met de twee die ik heb mogen vangen. Dat het niet vanzelf gaat is wel duidelijk. Zeker bij het verticaal vissen blijkt dat de vissen nog niet op de geijkte stekken liggen. Waarschijnlijk stroomt het daar nog niet voldoende voor.

De baarzen maakten deze dag goed.
Ik wissel daarom het verticaal vissen af met het slepend vissen en af en toe werp ik een stuk water uit. Het slepen blijkt toch het meest effectief. Wanneer mijn collega even weer langs komt, geeft hij te kennen één vis te hebben gevangen. Ik weet er slepend nog drie te vangen, allemaal baarzen. Daar zit er eentje van 43 cm. bij.






Hoewel ik nog enige tijd door zet en varieer qua techniek, komt er geen vis meer bij. terug bij de helling krijg ik voorrang en hulp bij het traileren van mijn collega die verticaal twee vissen heft weten te vangen. Ik ben blij met deze heerlijke middag op het water en de ontmoetingen met mijn collega's.
En natuurlijk ook met de vangst. Ik ben mooi op tijd weer terug bij mijn zieke echtgenote in het besef extra blij te zijn met mijn goede gezondheid.

donderdag 16 november 2017

17 september 2017 Toch nog gelukt.



Twee van de drie baarzen op één slag.
 Hoewel ook deze dag ruimschoots van te voren was gepland, was het onzeker of het wel doorgang kon vinden, omdat onduidelijk was of Roel fysiek in staat was om te gaan. De wil was er zeker en toen Patrick mee kon gaan stond er niets meer in de weg.

Bij de helling bleek, dat er de avond van te voren flink was gefeest. Het bleek om een havenfestival te gaan. Behalve een podium troffen we veel afval, tentjes met biertaps en talloze toiletten aan. Die laatste kwamen mij goed van pas. Zowel voor vertrek als bij terugkomst.

Ik had alles al in gereedheid toen Patrick aan kwam rijden. De spullen werden in de boot geplaatst en kon deze te water worden gelaten. In het water zag ik toen een bos sleutels liggen. Daar zal de eigenaar waarschijnlijk niet blij mee zijn. Bij terugkomst heb ik het afgegeven bij het theater ter plaatse en een melding geplaatst op Facebook.

Eenmaal op het water werden de shadjes al snel naar beneden gestuurd. Ze konden vooralsnog echter geen tastbare belangstelling wekken. Daarom voeren we naar een verder gelegen stek. Daar was echter geen stroming en kwamen er evenmin aanbeten.

Gaandeweg zochten we stromend water op. Het duurde en duurde maar, tot Patrick een flinke klap op zijn hengel kreeg en de vis hing! Een leuke snoekbaars was de pineut, eindelijk. Hoewel ik moeite had de boot goed te positioneren, werd ik even later zelf beloond met een keiharde aanbeet. Hierna viel de weerstand een beetje tegen, maar een flinke baars was de tweede vis van de dag.




Mooie baars uit de harde stroming.
Helaas bleef het hierbij en daarom zochten we het verder op. Daar ving Roel zijn eerste vis, eveneens een baars. Dik was het niet, maar we vingen vis en in het vertrouwen dat er meer uit zou komen. Omdat het verticaal erg lastig was, gingen we slepen. Op de stek waar we de eerste vissen vingen, haakte ik twee stevige baarzen op rij. Liever had ik ze aan de hengel van Roel of Patrick gezien, maar we hadden en ieder geval vis in de boot.




Toen werd ons geduld pas echt op de proef gesteld. Lang, heel lang duurde het, op en stuk water kilometers verder op, eer Roel uit het niets de volgende snoekbaars ving. Gelukkig verticaal, een vangst die met een keiharde aanbeet gepaard ging op de nieuwe verticaalstok.

Dan heb je hoop op meer, maar helaas het bleek dus ijdele hoop. Omdat de tijd niet stil had gestaan, sleepten we richting helling. Hoewel de vangsten matig waren, waren we ons volledig bewust van het mooie weer. Gisteren kwam de regen nog met bakken uit de lucht, maar nu bleef het droog en kwam de zon af en toe kijken.

En dan ineens! Drie kromme hengels tegelijk! Drie baarzen van het zelfde formaat hadden de pluggen gevonden. Helaas kregen we ze ten gevolge van de quick release van Roel, niet alle drie op de foto. En dit bleek dan ook de laatste actie van deze dag..

De boot was snel weer getrailerd, mede dank zij de elektrische lier. Met de nieuwe rvs boatbuckels zat de boot snel weer muurvast op de trailer. Ik zwaaide Roel en Patrick uit om vervolgens zelf in alle rust de hengels etc. op te ruimen. Daarna maakte ik nog een keer dankbaar gebruik van het toilet en gaf de gevonden sleutels af. Toen kon ik ook naar huis. Onderweg nog wel de auto en de boot aftanken, voor de volgende trip.