woensdag 8 februari 2017

6 februari 2017 Opmaat naar betere tijden.

Één van de zes van deze dag.
Eerdere afspraken zijn afgezegd, maar nu zijn we niet meer te houden. Dat kan ook niet anders als het de voorgaande dag nog veel heeft geregend en een koudere periode al weer in het vooruitzicht is gesteld. We boffen gewoon, een hele droge dag met af en toe een beetje zon en vrijwel zonder wind.
We laten onszelf weer een keertje uit.

Ze zijn er al weer: de sneeuwklokjes
We zijn niet vroeg, maar wel de enigen zo blijkt. Omdat ik ruim voor Jan-Philipp ben gearriveerd, treft hij de boot al te water aan. De motor draait al warm en alles is al ingeladen. Omdat ik de auto en trailer nog moet parkeren, heeft JP de gelegenheid zijn zaken te boarden en heeft de boot direct een bewaker. Nadat het parkeren is gedaan, kunnen we vertrekken.




Een mooie start van de dag.

We hebben er ontzettend veel zin in en om te achterhalen hoe de vissen er vandaag in staan, hangen er al snel verschillende lures in de spelden. Mijn vrij kleine plug wordt als eerste gewaardeerd. De eerste komt binnen en dus zijn we geen "Schneider" meer, zoals men een visser zonder vis wel noemt in Duitsland. En er volgen nog twee, allemaal op dezelfde plug. En deze is behoorlijk diep genomen.





Mooi getekend.
De andere stukken kunstaas blijven voorlopig onaangeroerd. Zelfs de Timber Tiger die vrijwel altijd vis over de streep trekt. Zo blijft het lange tijd stil, maar nummer vier komt op enig moment toch binnen. Op een plek waar overtollig water uit de omringende landerijen op ons viswater wordt gepompt. JP haakt op een kleine plug, die hij snel vist, een kleine snoek. Mooi getekend.

Zelf sta ik met een shad te gooien en dan ineens, terwijl deze valk bij de boot is, komt er een verzwaring. Ik krijg niet eens de kans om echt aan te slaan en de vis dendert door de slip. Wanneer die run afloopt, weet de vis te lossen.................. Dit was dus een echt grote vis.











Wanneer we ten slotte nog een keer slepend door het stromende water varen, krijgt JP ook nog met een stevige vis aan de stok, die helaas al snel weer lost. Jammer op een stek waar zoveel activiteit is.

Mooie weerspiegeling
Heel veel verder proberen we verticalend iets gedaan te krijgen. Op de diepere stukken ligt vrij veel vis en daar moet je toch een behoorlijke kans hebben. Het lukt echter niet en dan gaan we over op de soep. Terwijl we de soep nuttigen valt JP de prachtige spiegeling in het water op. Hij neemt even mijn toestel ter hand om e.e.a. vast te leggen.

Dan zetten we de terugweg in, want we hebben voor donker nog een heel stuk af te leggen. Niet lang na het ronden van het keerpunt volgt er een stevige aanbeet en  kan JP weer aan de bak. Dat doet hij bij iedere aanbeet, want dat is zijn taak: het drillen van de vissen!

Het is waarschijnlijk de grootste van de dag, maar dat weten we niet zeker, omdat de meeste vissen zo terug gaan. De totale beleving van de dag stijgt bij ons uit boven een nauwkeurige registratie van de gevangen vissen.





Waarschijnlijk de grootste.

Vervolgens wordt het weer lange tijd stil. JP geeft al te kennen dat het zijns inziens niets meer gaat worden. Zelf blijf ik vertrouwen hebben en stuur de boot zodanig dat de Super Shad van JP rakelings langs een boothuis gaat. Dan zie je die hengel krom springen en roep: "There he is!".

Een fraaie snoek, nummer zes, komt in de boot. We zetten na de release nog even door. Dan geven we beiden toe aan de passiviteit onder water. We ruimen de spullen op. Resultaat: behalve een paar mooie vissen, staan ook de gespotte ijsvogels op ons netvlies.

Dat opruimen is altijd weer een hele klus. Gaandeweg worden er andere aasjes ingezet, maar ook andere hengels en komt er meer en meer uit de kasten en tassen. We voelen dat de koude door gaat zetten en weten is mooi geweest zo.







Gadegeslagen door een Schotse Hooglander.
Dan varen we op hogere snelheid in één stuk door naar de helling. Terwijl ik de auto en trailer haal, ruimt JP zijn spullen alvast in zijn auto. Zo kan de boot direct op de trailer en die klus neemt JP voor zijn rekening.
Hij liert de boot op de trailer, goed voor de conditie.

Als de boot weer op het droge staat, hoef ik geen hand uit te steken naar mijn tassen e.d. Ondertussen zet ik de boot vast op de trailer en fixeer de motor. Fijn hoor als het allemaal zo gesmeerd verloopt.

Dan nemen we afscheid en aanvaarden allebei de thuisreis en kijken direct uit naar ons volgende avontuur.


maandag 6 februari 2017

3 februari 2017 Even een luchtje scheppen.

Het gebeurt mij niet vaak dat er enkele weken tussen mijn visdagen zitten. Meerdere dagen per week is eigenlijk de standaard. Zo niet in januari dit jaar. Winterse omstandigheden maakten het vissen af en toe onmogelijk en kregen ook grip op mijn weerstand. Een tweede stevige verkoudheid heeft inmiddels toegeslagen.

Tussendoor was ik nog één keer een dag onderweg met een collega. Toen moesten we constateren dat deze tijd van het jaar om rust vraagt. De vissen gaven er in ieder geval voor bijna 100% gehoor aan. Een paar flauwe aanbeetjes leverden geen vis op. Bij een watertemperatuur van 2 graden C is dit ook niet zo verwonderlijk. Maar als het weer je naar buiten lokt, blijf je toch niet thuis zitten. En het was allemaal de moeite waard, zo heerlijk te genieten van het koude, maar zonnige weer.

Weg shad! Alleen de loodkop stak nog naar buiten.

Het werd 3 februari en ik had eigenlijk al een dag eerder het water op gewild. Deze dag leek het weer mis te lopen, maar ik zag mijn kans schoon. Na een coachingssessie tijdens een wandeling, vond ik dat ik nu aan de beurt was voor ontspanning. Zodoende gleed de boot omstreeks 14.30 uur te water en een half uur later zat ik te vissen. En ik was duidelijk niet de enige die vond dat er vanuit de boot moest worden gevist. Zo kwam ik Ann-Christien en Jöran tegen.Verslag van Ann-Christien en Jöran.

Toen we elkaar ontmoeten hadden ze er al bijna een dag opzitten en de vangsten waren matig. Dit doet niets af aan het feit dat ook zij genoten van het mooie weer in de wetenschap dat de natuur in ruste is. Ik prees mezelf dan ook heel gelukkig gedurende die twee uurtjes vistijd nog een baars van 38 cm binnen te mogen halen.

Maar het meest herinner ik me het gevoel van dat heerlijke varen in een flauw zonnetje over vlak water. Zowel op de heen als terugreis genoot ik van die rust en ontspanning en het voorrecht over zo'n fijne boot te kunnen beschikken. Ondertussen geniet ik ook alweer van het idee wat dit jaar allemaal weer mag brengen.

maandag 9 januari 2017

8 januari 2017 Een hele opmerkelijke dag.

Heel veel schubben om even aan te mogen komen.
Wanneer we het water opgaan is het iets mistig en in de verwachting dat het snel op zal klaren begeven we ons naar ons doel. Een stek die doorgaans luwte biedt en potentie heeft om niet zonder vis te blijven zitten. Normaal gesproken kun je hier wel vis aan de schubben komen.

Toch begint de dag niet naar mijn zin. De mist is hardnekkig en te dicht om me lekker bij te voelen. Hoewel we de schepen goed in de gaten hebben, laat een schipper ons wel weten het niet verstandig te vinden wat wij doen. Daarom nemen we ook meer afstand. En ik blijf maar hopen dat de mist zo snel mogelijk helemaal verdwenen is.

Gaandeweg gebeurt dit gelukkig ook en ondertussen zit ik wel al lekker te vangen. Verticalend komt er eerst een baars binnen. Zo de kop is er af en als er één uit het water is (tijdelijk natuurlijk) volgen er meer.

Een snoekbaars weet mijn shad ook te waarderen en zo groeit ons vertrouwen.






Af en toe een oever uitwerpen, blijven we interessant vinden en ook nu krijg ik een vis aan de lijn. Heerlijk hoor als verschillende technieken blijken te werken. En tel daar dan de steunhengel nog eens bij en ik ben weer spekkoper.









Nog gekker in 2006
Bij Luus wil het nog niet zo lopen, maar dat verschijnsel ken ik inmiddels. Hij hanteert een soort inhaalslag. Laat jou in de waan dat je veel beter zit te vissen dan hij en deelt daarna een tik uit. Zoiets......

We zien op enig moment een baars in een blauwe zak langs drijven. Ik wil dit wel fotograferen, maar Luus vaart eerst door, omdat we later nog wel een gelegenheid  hebben. Wel die komt na geruime tijd, wanneer de zak weer in beeld komt en nota bene blijkt te bewegen! De baars leeft. Hoe is die dan in die zak verzeild geraakt? Joost mag het weten, misschien er in gezwommen? We besluiten de vis uit zijn benarde positie te bevrijden. Ik maak er een filmpje van. Baars in de zak, uit de zak.









Dit is weer typisch zo'n actie van ons. En hoewel je zou denken dat het eenmalig is! Nee hoor, in 2006 hadden we ook iets dergelijks. Toen was het nog veel gekker, omdat een baars in een zak een shad te grazen nam.

Het offer meer dan waard.
Onze dag kan niet meer stuk. Maar nog is de koek niet op. We vangen (  inclusief verpakte baars) 10 vissen. Ook lossen we er nog een paar. Slechts één shad gaat verloren, maar dit is een klein offer ten opzichte van hetgeen Petri ons doet toekomen.

Het is echt ongelofelijk wat wij deze dag weer mogen meemaken. Toch zullen we de risico's een volgende keer anders hanteren wat mij betreft. Ten slotte dien je immers te leren van je eigen doen en laten.

Maar de gebeurtenissen van deze dag doen dit allemaal verbleken. Wat een supervis weet Luus te haken zeg! Enkele dagen eerder mocht ik hetzelfde ervaren en dus is het hem helemaal gegund.









En hij zat de hele dag al te glunderen, vanwege een andere vangst. Eentje die hij niet weer laat gaan, zo te horen. Daarbij vraag ik me wel af wie wie gevangen heeft. Ik houd het erop dat ze elkaar gevangen hebben. Zeg maar: "Catch & Catch". Lijkt me gelet op de beschrijving door Luus een correcte weergave. De vlinders vlogen bij wijze van spreken door de boot. Veel geluk gewenst man!



Mooie goudgele baarzen.
We besluiten de dag met een paar forse baarzen, die allemaal een mooie goudgele kleur hebben. In totaal vier baarzen en zes snoekbaarzen mogen we onze vangst noemen. Vooral de dikke buik vol snoekbaars embryo's geeft ons een gelukzalig gevoel. Dit biedt perspectief voor de toekomst, tenzij een net de weg van deze aanstaande moeder alsnog blokkeert.






Daar gaan we maar niet van uit en we hopen dat al die terug gezette vissen in het voorjaar hun bijdrage aan de voortplanting kunnen leveren. En mochten we een vis tegenkomen die belemmerd wordt in zijn/haar bewegingsvrijheid, dan grijpen we in!!