dinsdag 21 oktober 2014

19 oktober 2014 De derde afspraak is scheepsrecht.

De boeking heeft een aantal veranderingen ondergaan, alvorens die doorgang kon vinden. Dit ten koste van mijn vaste afspraak met Luus en die afspraak daar probeer ik altijd van af te blijven.

Wanneer ik bij de trailerhelling aan kom staan de mannen er al, terwijl ik hen nog niet had verwacht. De Duitse snelwegen maken in de weekenden echter snelheden mogelijk, waar wij in Nederland niet eens meer aan denken en zodoende reizen die mensen in snelle wagens gewoon twee keer zo snel als wij!

Nadat ik kennis met André en Sergej heb gemaakt, liggen we al snel op het water. Ik leg de technieken uit die we gaan toepassen en vertel over de variatie aan vis die hier aanwezig is. Gelet op de overgang in het weer en het ontbreken van stroming weet ik echter niet wat ik mag verwachten en de resultaten van de achterliggende dagen zijn niet hoopgevend.



We beginnen met slepend vissen. Ik ga dieper dan een maand geleden en al snel meld zich een baars. Geen hele grote, maar een dikke dertiger mag er ook zijn, althans,,,,,,,

Sergej laat me foto's zien van de tonijnen die ze vingen op de Middellandse Zee en er wordt verteld over andere visreizen, waarbij  toch iets geheel anders gevangen werd dan de vissen die we hier hebben. Maar goed wij zijn hier en de keuze is deze keer op ons landje gevallen en heel bewust.

Niet veel later komt de volgende baars binnen. Overigens staan de hengels in de steunen en is de aandacht regelmatig elders. Wanneer we aankomen bij een stek om te werpen, gaat de Minn Kota te water en hebben we alle tijd de stek uit te werpen. Maar er blijkt niemand thuis of mee te willen werken.

De mannen maken me duidelijk dat er gedronken en gerookt moet worden om vis te kunnen vangen. Dit laat ik aan hen over want ik heb mijn hele leven nog niet gerookt en drinken op het water doe ik niet, om bij de les te kunnen blijven.


We gaan het verticaal proberen. Een andere boot hebben we verticaal al zien vangen en ik heb de hoop dat wij zo ook een vis mogen vangen. Voor ons gaat deze vlieger helaas niet op. Qua techniek valt er ook nog wel wat bij te schaven, maar dat kan niet allemaal op één dag.

De wind trekt verder aan en het slepen voor de wind is nu wel zo prettig. Een mooi gelegen hotel trekt de aandacht en de mannen willen weten waar dit precies is. Het staat ze hier dus wel aan.

Als er dan een hengel krom wordt getrokken, kunnen we ons weer concentreren op het vissen. Een baars van 46 cm komt ons verblijden.

Snel blijkt wel dat niet direct duidelijk is dat het hier om een kapitale baars gaat. We schieten platen en de vis gaat terug. Op de vraag hoe ze dan aan vis komen om te eten, verwijs ik naar de viswinkel.



We gaan verder en dan blijkt dat hier meer vis aanwezig is. Ik krijg een stevige aanbeet en wil de hengel afgeven, maar op dat moment slaat ook een andere hengel dubbel. Deze vis blijft echter niet hangen. De aanbeet aan mijn hengel levert weer een baars van 46 cm op.

Kort daarop komt en nog een kleinere baars langs en de baarzen maken deze dag dus. Sergej laat me weten dat hij nog wel een snoek wil vangen en dat voor hem de dag dan wel geslaagd is.


We hebben al een mooie snoek gevangen zien worden en zo'n vis zou ik ook wel in de boot willen hebben. Die snoek komt er, hoewel iets kleiner dan die we eerder gevangen zagen worden. Nu blijkt dat dit de eerste snoek ooit is voor Sergej.

Daarna valt het volkomen stil en wordt er gevraagd of we richting de trailerhelling varen, want de mannen, die regelmatig zitten te geeuwen, vinden het wel goed zo.
Daaraan geef ik gehoor, te meer daar de lucht betrekt en de schuimkoppen ondertussen op het water staan.

Bij de helling leg ik uit hoe ze het hotel, dat ze nu willen bezoeken, kunnen bereiken. Daarna moet alles in de boot nog worden opgeruimd en dan kan ik ook naar huis. Het is geen lange visdag geworden en de de vangsten had ik graag royaler gehad. Omdat ze, voor zover ik na kon gaan, positief af weken van die van de andere boten, wist ik ook dat we tevreden konden zijn.