donderdag 27 augustus 2015

24 augustus 2015 Mond op mond reclame waar maken.

Dirk heeft een regelmatig terugkerende gast gesproken en wil zo'n dag ook wel eens meemaken.
Wat is dan zo'n dag? Iedere visdag is immers anders. Zo zou dit een dag zonder visfoto's worden. Althans op mijn camera. Gewoon omdat de vissen snel terug gingen en de mannen zelf fotografeerden met hun telefoon. Hopelijk komen er nog wat platen mijn kant op.





We begonnen vroeg, omdat de vroege uren het meest productief blijken bij hoge (water) temperaturen. Voor Dirk en Ulf geen enkel probleem, omdat het echte vissers zijn. Ze waren direct blij met de boot, omdat deze zoveel comfort biedt. Toch moesten we nog even wachten, want de mist was aan de dikke kant en dan kun je niet zomaar ongestraft het water op. Vanzelfsprekend wanneer je de veiligheid in acht neemt. Het probleem is echter altijd, of de politie / Rijkswaterstaat dezelfde subjectieve waarneming hanteert als jij.

Gelukkig bleef dit allemaal buiten beschouwing en al snel nadat we waren gestart, kwam de zon er door en verdween de laatste nevel van het water. Er was veel te zien en te vertellen, temeer daar de vissen het rustig aan deden.











Zo af en toe een baars en een kleine snoek, zorgden voor wat leven in de brouwerij. Het was het type vissen dat deze vissers wel kenden, maar dan in een geheel andere omgeving. Anders werd het toen we de verticaal hengels ter hand namen. Na wat tekst en uitleg, konden we van start. Langzaam varend en experimenterend met verschillende loodgewichten.

Iedere keer weer valt me op hoeveel vaardigheid jezelf in al die jaren hebt ontwikkeld en dit resulteerde in een paar snoekbaarzen. Helaas voor Dirk en Ulf  zat het er nu nog niet in, maar dat gaat nog wel komen. Zeker als de snoekbaars beter los is.









Hierna gingen we weer slepen en werden er nog enkele vissen gelost. Een bewijs van de "gretigheid" van de vis. Tja, een bekend verschijnsel bij langdurige hoge temperaturen. Bovendien geen stroming en dus een weinig dynamische toestand. Ook het werpen dat we nog enige tijd probeerden leverde niets op.

Gelukkig kwam er uiteindelijk nog een spectaculaire aanbeet bij de planten en konden we nog een snoek arresteren. Ondanks de geringe vangsten nam ik afscheid van een paar enthousiaste gasten, die te kennen gaven, graag nog eens terug te komen. Dan hoop ik dat de medewerking van de vissen iets groter is.









Tijdens deze visdag kreeg ik nog een paar verzoeken voor een visdag en dit resulteerde onder meer in een last minute boeking voor een halve dag. En dan wel de volgende dag te verstaan. Gelet op alle geplande afspraken deze week, kon ik die halve dag nog net invullen, want een hele dag lukte niet meer.