maandag 6 augustus 2018

6 augustus 2018 Eindelijk komt het ervan en gaan Eddy en ik samen het water op.

Laag water !!
Het is nog vakantie voor de meeste mensen en nu moet het er van gaan komen. Ik ga eindelijk eens met Eddy vissen. Ik heb de boot meegebracht en we vissen op een voor mij onbekend stuk water. Ik ken deze rivier wel, maar op dit stuk ben ik minder bekend.

Het water staat bijzonder laag en dat maakt het minder aantrekkelijk. De kribvakken staan vrijwel droog en de trailerhelling ziet er niet echt aantrekkelijk uit. de helling eindigt min of meer in de modder en niet lang hierna werd deze ook afgesloten, omdat het traileren te gevaarlijk werd.

Nu lukt het nog niet en gaan we lekker vissen. Dat Eddy het hier goed kent, laat hij snel blijken. De eerste baarzen zijn al binnen eer we goed en wel op de rivier zitten. De Ikiru pluggen bewijzen hun vangkracht al weer.

Dan gaan we de rivier op en merken dat het vandaag geen één tweetje gaat worden. Een groot schip dat stroomopwaarts gaat, blijft ineens liggen. Wij vragen ons af of dit schip wellicht vastzit op de bodem. Tot onze verbazing vaart het schip dan achteruit. Dit hebben we hier nog nooit gezien. Het begint ons te dagen als er stroomafwaarts een ander schip komt. Ze moeten blijkbaar een geschikte plek zoeken om elkaar te kunnen passeren. Zo ondiep is het blijkbaar!

Ook nu blijkt de Ikiru weer een geweldig stuk gereedschap.
Gelukkig staat er nog genoeg water voor de vissen om te blijven zwemmen. En wij vinden er af en toe een actieve vis en vangen snoekbaars en winde. Bij een stroompje dat in de rivier uitkomt krijgt Eddy een keiharde aanbeet tijdens het slepen. Helaas blijft de vis niet hangen. Als ik voorstel het later nog eens over te doen, geeft Eddy te kennen weinig vertrouwen in deze stek te hebben. Blijkbaar heeft deze plek bij hoger water minder aantrekkingskracht op de vissen.

Zomerse omstandigheden en een zomerse vis.
Ik wil het toch nog eens doen, want die aanbeet kwam er niet voor niets. En gelukkig word ik in het gelijk gesteld en vangen we toch een paar mooie vissen. Soms moet je immers gewoon je gevoel volgen en dit wil wel eens lijden onder eerder opgedane ervaringen. Bij het vissen is het mijns inziens juist leuk om vooral geen gewoontedier te worden, want vissen blijven je verrassen.

Bij een brug waar het water knetterhard stroomt weet Eddy precies hoe je het aan moet pakken. Hij geeft mij de aanwijzingen en exact zoals hij had aangegeven volgt de keiharde aanbeet van een roofblei. Zo hebben inmiddels ook al drie soorten in de boot.

Drie snoekbaarzen kregen we vandaag in de boot.
Langs een kade zien we wat zich normaal gesproken onder water schuil houdt. Goed te weten welke risico's je hier loopt als je bij hoger water gaat verticalen. Dat is hier zeker niet aan te bevelen. Het slepen van pluggen op de juiste diepte daarentegen lijkt een aanrader. Nu vissen wij voor de obstakels langs en warempel, ik krijg een keiharde aanbeet en de vis is gehaakt. Niet veel later zien we een fraaie snoekbaars in de oppervlakte verschijnen.

En zo breien wij een schitterende visdag in elkaar. Als we besluiten er een punt achter te zetten, hebben we ondanks de lage waterstand 12 vissen gevangen en een paar aanbeten niet kunnen verzilveren. Het waren 3 snoekbaarzen, 5 baarzen, 3 windes en een roofblei.

Bij het traileren merk ik hoe lastig de helling nu is en zo kan het gebeuren dat de auto twee keer afslaat. Maar de Subaru laat zich niet kennen en even later staan we boven om de boot verzend gereed te maken. Alle spullen er uit en de boot fixeren op de trailer. De hoes om de schroef en de beugel om de motor vast te zetten plaatsen en klaar is kees.

Wij hadden een heerlijke visdag en zien uit naar de volgende, waarschijnlijk in 2019.