maandag 18 februari 2019

18 februari 2019 Van 3 naar 18 vissen, zelfde water, één dag later.

De grootste van deze dag.
De avond van te voren was Roel al aangekomen op zijn verblijf voor twee overnachtingen. Daar hadden we elkaar al getroffen en een gezellige tijd doorgebracht. Vandaag kwam hij bij mij thuis om samen naar de helling te gaan. Het zou een stralende dag worden, evenals gisteren, maar toch net even anders. Vreemd hoor, zomer in februari, maar wel heerlijk om op het water te vertoeven.

Na uitgebreid koffie te hebben gedronken, gingen we naar het water. We hadden dood aas, ingevroren, mee om dit tijdens het verticalen op de Minn Kota, achter ons aan te slepen. Af en toe moet je immers experimenteren voor de broodnodige afwisseling. Roel had zich heel serieus voorbereid en dus moest het nu gebeuren.

Onderweg naar de rivier troffen we een paar bellyboatvissers. het bleek om Engelsen te gaan. Ze waren net gestart en konden nog geen vangsten melden. Ik gaf ze nog een tip hoe te vissen op met name baars. Werpen naar de oever en dan binnen jiggen, levert doorgaans wel mooie aanbeten op. Tenminste als de vissen willen bijten. Even verder waren nog een paar viskano's in de weer. Blijkbaar een buitenlands gezelschap dat zich had laten verleiden door de wervende publicaties van de laatste tijd.

De meeste waren aanzienlijk kleiner.
De stroming op de rivier bleek helemaal weg te zijn en daarom lieten we dit voor wat het was. Aangekomen op de plek van bestemming tuigden we eerst de hengels voor het dode aas op. Roel een karperhengel die was voorzien van een snoekdobber en een takel aan de onderlijn. Daarop werd een grote sardine gemonteerd. Zelf had ik een dropshothengel meegebracht waaraan ik een klein voorntje presenteerde.






Terwijl we langzaam voeren zweefden de shads aan de verticaalhengels naar de bodem. Ik was benieuwd hoe het na zo'n slechte voorgaande dag zou gaan lopen. De eerste aanbeten kwamen echter na betrekkelijk korte tijd. De vis vertoefde tussen de 6 en 7 meter diep. Gelukkig meer activiteit en kans op behoorlijke vangsten.

Ik zelf wist de eerste vissen vrij snel te vangen. Aangezien Roel nooit een hengel wenst over te nemen, moest ik alles zelfs doen.......   De luchtdruk was lager en waarschijnlijk zorgde dit voor een wezenlijk verschil met gisteren.

Drie baarzen van dit formaat.
Er kwamen uiteindelijk 3 baarzen in de boot. en 15 snoekbaarsjes. Uitsluitend kleinere vis wisten we te vangen en gaandeweg ging het Roel steeds beter af en nam hij een behoorlijk deel van de vangsten voor zijn rekening. Maar we hadden het vooral druk met de staartbijters en tikjes waarop je niet aan kunt slaan. Toch is dit een stuk prettiger dan helemaal niets te vernemen.

Shads van dit formaat deden het goed.
Wat wel opviel, was dat de kleine shads het zo goed deden. Passend bij de maten vissen die we vingen. Er zaten zelfs een paar snoekbaarsjes van rond de 20 centimeter bij. Het overgrote deel zat zo rond de 45 centimeter. Het allerbelangrijkste was het feit dat we vingen en dat het tig keer beter liep dan gisteren.

De hengels die waren uitgerust met het dode aas konden echter geen enkele belangstelling verwachten. Noch de snoekhengel, noch de dropshot werden belaagd. We hadden het in eider geval geprobeerd en dat geeft dan ook al voldoening. Morgen geven we het een nieuwe kans.










Na een lange dag vissen gingen we huiswaarts. Het was bijna donker toen we thuis kwamen en de boot de schuur inreden. De spullen lieten we zoveel mogelijk in de boot en auto. Dit scheelde alweer voor de dag die ons al weer toelachte, onze tweede visdag.