vrijdag 25 november 2011

9 november 2011, Kennismaking op en met de Waal

Al jarenlang weet ik van het bestaan van Pim. In het begin van de Snoekstudiegroep dook deze naam en het bijbehorende gezicht regelmatig op. Later las ik boeiende verhalen over het vissen op meerval, samen met zijn vrouw Els. Daar bleef het bij totdat Pim onlangs contact opnam.

Dit contact resulteerde in een visafspraak om nader kennis te maken. We besloten de Waal op te gaan, wat bij nader inzien de eerste keer werd voor Pim.
Zo zie je maar weer dat ieder zijn eigen weg volgt en dit voor ieder een andere kan zijn. Zelf durfde ik het voordien niet aan de Waal op te gaan, maar Luus heeft me daarin de weg gewezen en mij het vertrouwen bezorgd dit op een veilige manier te doen.

We hadden mooi op tijd afgesproken en dit bood mij de gelegenheid het eerste licht over de rivier vast te leggen. Teder streelden de eerste stralen zonlicht, van de onzichtbare zon, de onderzijde van de wolken en plaatsten de schepen in een warm licht dat de rivier tot leven bracht. Ondertussen bracht ik de boot in gereedheid en belde Pim waar hij nu precies moest zijn.

Enige tijd later schudden we elkaar de hand en konden we het water op. Een nieuwe ervaring dus voor Pim, die harde stroming en de massale scheepvaart met indrukwekkende schepen en de daaraan gekoppelde zuiging en golven.

Ik wilde deze dag benutten om een ander stuk van de rivier te verkennen. Dit betekende dat ik eerst een flink stuk stroomopwaarts moest varen. De nieuwe motor met 30 pk liet nu zijn kracht zien en zodoende konden al vrij snel op zoek gaan naar onze prooi. De eerste paar kribvakken leverden niets op. We ervoeren al snel dat onze shads een kwetsbare prooi vormden voor de verspreid liggende stenen. Overigens had Pim zwaardere loodkoppen nodig dan waar hij over beschikte. Zo waren we lekker bezig, toen mijn hengel ineens wel heel erg krom ging staan als gevolg van een harde aanbeet.

De Godfather Parabolic boog tot in de vezels en maakte het de 6 lbs G-Power, in combinatie met de Melissa molen, mogelijk voldoende weerstand te bieden aan de grote vis daar beneden. Ik voer op de Minn Kota i-pilot het kribvak in en legde het daar "voor anker". Het ultieme gemak van de gps-functie dus. Na een langdurige dril, waarbij ik me niets kon permitteren, kwam een schitterende snoek binnen. Pim was misschien nog wel enthousiaster dan ikzelf, omdat hij het vangen van een snoek van dit formaat (105 cm) onder dergelijke omstandigheden en met dergelijk materiaal niet eerder had meegemaakt .

Bij het onthaken ontdekten we een grote haak met een stuk heel dik nylon! Helaas konden we het niet helemaal verwijderen, maar hebben het via de kieuwbogen zo diep mogelijk afgeknipt,  Na het terugzetten zochten we verder naar mogelijke interesse in de door ons aangeboden shads. Pim wist een paar mooie snoekbaarzen te verschalken en het schitterende weer lag er als een sausje overheen. Omdat het daarna erg rustig werd, zochten we naar andere interessante stekken. De diepte waarop we visten (tussen de 6 en 7 meter) leverde geen aanbeten meer op, dus zochten we dieper water.
Dit vonden we op het talud van een afgraving. Hier maakten we het pallet van roofvissen compleet met een paar mooie baarzen. Ook kwamen er een paar kleinere snoekbaarzen naar boven. We besloten de put nog wat verder te onderzoeken en kwamen tot de ontdekking dat de ingang verreweg de meeste vis op het scherm bracht. Daar gingen we opnieuw aan de slag. Nu zette Pim de fireball jig in en beaasde deze met spiering of voorntjes, die hij ingevroren had meegebracht.


Op grotere diepte viel dit bijzonder in de smaak, bleek ons, want hij ving op deze manier een paar grotere snoekbaarzen. Hoewel Pim mij aanbood het ook eens zo te proberen, wilde ik toch weten of de shads ook in trek bleven. Dit bleek het geval en zo visten we al snel naar het eindresultaat van deze dag. Met 15 vissen op de teller en onder schitterende omstandigheden voeren we terug naar de trailerhelling. Hier en daar onderzochten we nog nieuwe opties, maar deze bleven zonder resultaat.
Mooi op tijd trokken we de boot uit het water en keken beiden terug op een fijne kennismaking en een geweldige visdag.