vrijdag 10 juli 2015

5 juli 2015 Een dag die weer geheel anders was dan andere............

Hier kwamen de mannen voor. En al het andere ook.

Erwin kreeg deze dag als verjaardagscadeau, maar het was vooral zijn Yort die er mee aan de haal ging. Overigens genoot papa ook met volle teugen. De mannen stonden al op me te wachten toen ik aan kwam rijden. En zoals de routine met zich brengt, duurde het niet lang eer we de rivier opzochten in de boot.

Galloways zoeken verkoeling in het water.
Ik gaf eerst uitleg van hetgeen we gingen doen en waarom. In tegenstelling tot de voorgaande dag kregen we echter nauwelijks medewerking van onze prooi, de roofvissen. Plotseling zagen we een dier zwemmen, waarvan we in eerste instantie dachten dat het een rat was. De oversteek was zeker 25 meter. Heel doelgericht werd er overgestoken en ik zette de motor even uit de versnelling om de landing te kunnen meemaken. Tot onze verbazing leek het een bunzing of marterachtige die het op een lopen zette. Dit hadden wij niet verwacht van een dergelijk dier. Een mooie ervaring dus.

De kieuwgreep in de praktijk door Yort.
Niet veel later was het bingo. Een snoek had ons aas gevonden en hing. Yort voerde de dril uit en kon even later poseren met onze eerste vis. Daarbij kreeg hij uitdrukkelijk de kieuwgreep uitgelegd. Omdat hij niet bang was voor een schrammetje, ging dit erg goed. Al snel ging de vis terug, het warme water in.







Volop kieviten in de weer.
Daarna gingen we werpen, want dat stil zitten was niet echt het ding van Yort. Pa en zoon aan het werpen gezet en zelf even een verticaalstokje achter de boot zijn werk laten doen. Zoals wel vaker kwam daar ineens die onverwachte tik en hing er een snoekbaars aan de lijn. Helaas ging deze tijdens de dril verloren. Maar we hadden weer actie!






Lepelaars in de vlucht, met doorschijnende vleugels.
Het vissen was een stuk slechter dan gisteren. Maar de aanhouder wint, zeg ik altijd maar, want dat bleek een dag eerder immers ook weer, toen tijdens het binnendraaien om de boel op te ruimen, ineens nog een aanbeet kwam. Maar ons ontging niet wat er zich boven water afspeelde en zo zagen we een paar lepelaars over vliegen. Ook geen alledaags gebeuren.







We zetten onze zoektocht voort en oefenden verschillende technieken en wisselden af met werpen. Erwin zetten zijn spinner in, maar dreigde die kwijt te raken. Er zat niets anders op dan hem af te zetten op het basalt. Na het verplaatsen van een paar stenen, kwam de spinner gelukkig weer vrij.

Wat een plezier met zo'n stekelaar.
Het slepen langs een damwand leverde een mooie aanbeet op, maar helaas, de vis schoot weer los. Maar later konden we gelukkig alsnog een snoekbaars arresteren, voor even dan.















Daar staan ze dan, de lepelaars.
Wat de vissen betreft, bleef het hierbij. Maar er was meer. Want onderweg zagen we ineens onze lepelaars terug. En ze waren warempel genegen om even op redelijke afstand te poseren.
Een bijzondere ontmoeting toch.










De hengels in de ruststand en de mannen te water.

Omdat de hitte steeds drukkender werd, kozen Erwin en Yort nog even het ruime sop. Heerlijk even afkoelen, terwijl de boot in de buurt bleef. Op het ondiepe water kon er weer makkelijk worden ingestapt en had deze dag er nog een dimensie bij.

Al met al een hele mooie dag. maar voor de vissen komen de mannen in september terug.




Erwin nam ook nog een kijkje onder water.......................