maandag 17 augustus 2015

14 augustus 2015 Soms wordt de vis duur betaald.

Dit werd helaas zo'n dag, die je liever aan je voorbij laat gaan. Als gids zijnde doe je je uiterste best om mooie vismomenten te bewerkstelligen. En dan bedoel ik dat er toch meerdere vissen binnenkomen die men zich nog lang kan heugen. Maar het is niet altijd feest en deze dag was er helaas weinig feest.

Bovendien werd deze zomerse dag met hoge (water) temperaturen, afgesloten met bakken water, die over ons werden uitgestort.





Richard was al eens eerder mee geweest en had nu zijn zoon Rens meegebracht. We hoopten dat Rens een paar mooie vissen zou kunnen vangen. In het begin leek dit ook te lukken, maar er werden helaas meerdere vissen voortijdig gelost. Een flinke baars kwam wel binnen en ik had goede hoop op meer. Helaas kwam deze verwachting niet uit.








In de veronderstelling dat er in de vroege ochtend nog wel vis onder de oever aanwezig zou zijn, sleepten we een grote afstand af.

Daar kreeg Rens dus een paar stevige aanbeten, die helaas zonder resultaat bleven. Maar ook de stekken die we uit gingen werpen, bleven zonder resultaat. Het beloofde een taaie dag te worden, die overtuiging hadden we al snel.

Wat we wel vingen, waren trossen mosselen. Ook raakten we enkele keren vast. De meeste pluggen en ander kunstaas wisten we te redden, maar er ging ook het e.e.a. verloren, ondanks de inzet van de kunstaasredder.











Vanaf het verste punt van de helling, starten we met verticaal vissen. Voor Rens een nieuwe uitdaging, die hij met volle inzet inging. Hoewel we heel wat tijd hebben besteed aan het verticalen, bleef het bij één kleine snoekbaars voor Richard.









Zoekplaatje. Twee wezels tussen het basalt.

Wat wel een hele bijzondere ontmoeting was, betrof de twee wezels die tussen het basalt actief waren. We hebben enige tijd van dit schouwspel genoten en een paar plaatjes kunnen schieten.

Zoals aangegeven, bleef het hierbij deze dag, ondanks dat we extra lang hebben doorgezet, in de hoop nog een vis aan de schubben te komen. Het resulteerde echter in een stevige wasbeurt. Wat langzaam begon, ging over in een warme douche, met heel veel liters water.


















Gelukkig hebben we de spullen droog in kunnen pakken, maar onderweg naar huis kreeg ik andermaal veel water over de boot en auto uitgestort, zodat de boot thuis al weer net zo veel water kon lozen als toen deze net uit het water kwam.