dinsdag 14 juni 2016

5 juni 2016 Een succesvol begin van het nieuwe seizoen met Luus.

Genieten van wat zich aandient.
Eindelijk gaan we weer eens samen vissen. Beiden hebben we niet stil gezeten, maar samen komt minder vaak voor. Dit groeit zo in de loop der tijd. We doen beiden andere dingen en met andere mensen. Deze dagen bieden ons de kans bij te praten en te genieten van wat zich aandient. En dat is ook goed weer, zo blijkt vandaag.







Zoeken in alle hoeken en gaten.
We hebben gekozen voor het snel stromende water, met uitwijkmogelijkheden. Maar deze dag geeft er blijk van dat die uitwijkmogelijkheden niet aantrekkelijk zijn. En dus zijn we voortdurend in de weer met het zoeken in alle hoeken en gaten, naar de snoekbaars.









Een visdiefje trekt onze aandacht.
Dit zoeken is een leuke bezigheid vandaag. We hebben eindelijk weer eens zo'n dag dat we regelmatig contact hebben met beneden. En dan bedoel ik niet de bodem, maar onze met geschubde vrienden. Ze zijn niet allemaal erg groot, maar die kleinere zijn minstens zo welkom.










Zoals altijd met het bedienen van de Minn Kota, is Luus de kapitein. Hij stuurt de boot langs kantjes en taluds. Daar is hij ook goed in en dus kan ik heerlijk meevaren en vissen in mijn eigen boot. We ontmoeten ook nog een collega. Hij heeft nota bene dezelfde pet op, maar wel een geheel andere boot. Een echte avonturier dus.






Dergelijke onverwachte ontmoetingen maken een visdag nog completer. Natuurlijk zijn er ook die ontmoetingen die je zo snel mogelijk moet vergeten. Die zetten we bij voorkeur ook niet op de foto. Maar het jonge vee leent zich er wel voor om vastgelegd te worden. Altijd weer mooi om je bewust te zijn van de seizoenen. Ook het speldaas hoort daar bij. Gelukkig zien we hier en daar de nieuwe generatie.






Genieten van het spelletje
Zoals gezegd, we vangen regelmatig en uitsluitend verticaal vissend. Niet omdat dit de enige manier is om ze te vangen, maar omdat wij dit spelletje zo kunnen waarderen.   De omgeving trekt aan je voorbij en af en toe mag je even voelen aan hetgeen zich anders aan het gezicht onttrekt.








De enige baars van deze dag.
Zoals gezegd, we worden deze dag verwend met vele mooie vissen. Slechts één baars meld zich. Voor de rest zijn het allemaal snoekbaarzen. In het troebele water zijn ze thuis en actief. Vooral de felle, opvallende kleuren van onze shads doen het goed.










Één van de grotere vissen.
Hoewel we talloze aanbeten ervaren komen de vissen lang niet allemaal binnen. Toch staat de teller op het einde van de dag op 26 stuks. En daarmee zijn we heel tevreden. Aan het einde van de dag weet ik zelf nauwelijks nog een aanbeet te verzilveren. Het is alsof mijn rantsoen op is.









Felle kleuren en mooie vissen waren een goede combi.
Misschien wordt deze wel verdeeld over meerdere dagen. Want als je zoveel op het water bent, moet er voor die andere dagen wel iets overblijven natuurlijk. Voor Luus is het iets anders en dus sloeg hij zijn slag.
Later bleek gelukkig dat er voor mij de volgende dagen nog iets over was.









Mooie (voor) uitzichten
Wij kunnen weer terugkijken op een hele geslaagde dag en hebben flink bij kunnen praten en elkaars plannen gedeeld. Ik zie er naar uit de volgende keer met Luus mee te varen, terwijl hij de voortstuwende krachten heeft verdubbeld, zelfs meer dan dat.









De Pike Fighter Club 
Vele nieuwe initiatieven en materialen worden ingezet om het vissen aantrekkelijk en spannend te houden en dit enthousiasme te delen, is als een soort elixer. Daar helpt ook de Pike Fighter Club aan mee.