maandag 19 september 2016

18 september 2016 We gooien het over een andere boeg.

Een schitterende beloning voor het zorgvuldig presenteren van het shadje.
Onze maandelijkse visdag staat weer voor de deur en dus sluiten we twee dagen van te voren kort wat we gaan doen. We zijn het er eigenlijk al over eens: een stek waar we te lang niet zijn geweest en waar we lekker de hele dag kunnen verticalen. Dan hoeft er weinig materiaal mee en belooft het een ontspannen dag te worden. Een dag waarop we uiteindelijk twaalf vissen vingen: 1 grote baars en de rest snoekbaarzen.

Een zonnige aanblik, twee van die kleurrijke wondertjes.
En zo geschiedde. We starten op een favoriete stek om direct te worden geconfronteerd met slechts enkele minimale aanbeetjes, die dus geen vis opleverden. Toen begon het zoeken en bleef het bij aanbeten zonder het gewenste resultaat: vis in de boot. Wel spotten we nog twee ijsvogels, die de dag derhalve direct een zonnig aanzien gaven.








De dader van de keiharde aanbeet.
Daarom verkasten we naar de andere oever en kwamen in een behaaglijke warmte terecht, heerlijk uit de wind. En daar tikte Luus de eerste vissen eruit. Redelijk diep, tussen de 6 en 7 meter. Toen we over een onderwaterkrib vaarden, tikte ik de shad nauwkeurig mee omhoog en warempel, boven op de krib volgde die keiharde aanbeet. Een dikke zestiger snoekbaars bleek de dader.




Later pikte Luus nog een snoekbaarsje op en daar bleef het bij. Wij besloten onze favoriete omgeving te verlaten om nieuwe stekken een kans te geven eveneens favoriet te worden. En dat gebeurde dan ook. Langs de oever was het duidelijk dikker gezaaid dan aan de buitenkant en daarom ving Luus regelmatig terwijl mijn geduld op de proef werd gesteld. Maar omdat de boot vangt blijft het altijd feest.

De baars van 44 cm was een feit.
En dan ineens is daar aan die buitenkant weer een snoeiharde aanbeet en stevige dril. Het lukte om de baars van 44 cm binnen te krijgen en daarmee was de enige baars van deze dag een feit.
Ik blijf ze schitterend vinden, die grote baarzen.










Daarna  was het weer even rustig, terwijl Luus nog wel wat respons kreeg. Ook de nieuwste shads die we wilden uitproberen, bleken echte vangers. Altijd een prettig gevoel als iets dergelijks blijkt te werken. Vooral de Boobytrap deed goed werk.












De grootste van de dag.







Maar de grotere vissen waren mij blijkbaar toebedacht. En zo kon het gebeuren dat ik ineens weer een serieuze vis aan het drillen was. De grootste vis van de dag "sneuvelde" aan mijn hengel en dat gaf me een heerlijk gevoel.










Alsof de shad werd gevolgd, een zot gezicht.
Ten slotte ving ik ook nog een kleine waaghals op een relatief grote shad. Terwijl de vis aan de twinex hing leek het alsof de shad en vis los van elkaar waren. Een zot gezicht hoor.













Zomers gekleed dus.
En zo hadden we uiteindelijk een heel mooi resultaat, terwijl we zomers gekleed in de boot zaten te genieten van die aangename najaarszon. De vangsten mooi verdeeld en een visdag zoals gedroomd was uitgekomen. Die neemt niemand ons meer af.