maandag 12 december 2016

11 december 2016 Een heerlijke dag wat weer en vissen betreft.

Één van de negen snoeken van deze dag.
Omdat ziekte van een vismaat en ijs mijn afspraken hebben doorkruist, heeft het even geduurd eer ik het water weer op kon. Maar nu wordt het zonder meer genieten. De koude is even uit de lucht en we zullen, volgens de verwachting, ook worden getrakteerd op zon. Even over zevenen vertelt een app me dat Jan-Philipp is vertrokken van huis. En dit terwijl ik net mijn bed ben uitgekomen. Dus direct aan de slag!

Nadat alles, inclusief soep, in gereedheid is gebracht kan ik vertrekken. JP is dan al een uur onderweg. Bij de helling aangekomen, blijkt dat hij zojuist ook is gearriveerd. Ik reik hem een paar Sinterklaas cadeaus aan, voor het thuisfront! Zelf mag ik een fles voor onder de kerstboom in ontvangst nemen.

Dan is het zaak zo snel mogelijk op het water te komen. We kiezen de mooiste route en slepen divers kunstaas met ons mee. We zijn nog maar net begonnen als de hengel van JP een zwieper krijg t. De hengel veert terug alsof er niets is gebeurd. In feite is dat helaas dus ook zo.

deze dikke tachtiger leverde verwoed strijd.
Dan duurt het geruime tijd eer de eerste vis binnen komt. Ze komen vandaag op allerhande kunstaas.
Vooral het kleinere spul als Timber Tiger en Ikiru's zijn geliefd. Maar ook het grote gummi, zoals de Dullshad 22cm (inmiddels al weer een oud model) scoort veelvuldig. Het zijn doorgaans momenten van enkele aanbeten gevolgd door een lange periode van stilte.






Ondanks de langdurige momenten van stilte, vermaken we ons uitstekend. Er is heel veel te zien en JP maakt talloze foto's. Wanneer we rond de middag zitten, besluiten we aan de soep te gaan. Hoewel het weer het niet absoluut noodzakelijk maakt, warmen we van binnen toch heerlijk op.

Een mooi getekende snoek.
Wanneer we aan het slepen zijn en ik besluit naar dieper water te varen, komt op het talud die klap waar we geruime tijd op hebben gewacht en zijn we weer een vis verder. Uiteindelijk komen er het liefst 9 snoeken in de boot. Daarbij ook heel mooi getekende vissen.









De welkome afwisseling, een roofblei.
Op de terugweg krijg ik een klap op de Ikiru-plug en dit voelt direct anders aan. Ik geef de hengel af en draai alle andere lijnen binnen. Ondertussen heeft JP een glimp van de dader op kunnen vangen en meld een roofblei. Een roofblei? en dat slepend in de winter? Jawel hoor, want even later arresteren we deze welkome afwisseling.







Heerlijk om werpend zo'n snoek te vangen.
We kachelen rustig verder tot ons oog valt op een inlaat van water. Er staat een leuke stroming zo rond het instromende water. Dus is het werpen geblazen. JP laat zijn Timber Tijger in de speld hangen en even later hangt er iets meer aan. Alweer een stevige snoek.











15 cm wobshad met de dreg op het magneetje geklikt.
Ik positioneer de boot, zodat we het hele gebied uit kunnen werpen. Zelf bied ik een wobshad van 15 cm aan. Deze is voorzien van een magneetje, dat ik met het spiraaldraadje in de shad heb gedraaid. Wanneer de shad op enig moment weer in zicht komt zie ik zo'n machtige muil er omheen schuiven. En warempel, zo vlak bij de boot, de vis hangt met de dreg, los van de magneet, precies in het scharnier van de kaken.




Nadat we deze plek hebben verlaten, de tijd dringt, wordt het donkerder en rustiger. We vangen nog een snoek en dan blijkt het helemaal gebeurd te zijn. Althans onder water. Op de kant zien we de kerstbomen ontbranden in de huizen en lichtjes in de versierde bomen buiten. Ook de vlaggenmasten die voorzien zijn van een kerstjurk, creëren een mooi gezicht. En zo varen we terug naar de helling.

Terwijl we alle spullen inpakken denken we terug aan de 10 vissen die we vandaag mochten vangen. Samen met alle andere aspecten, inclusief het weer, was het een super geslaagde dag. Misschien gaan we het dit jaar nog een keer overdoen.

Wat een sfeer!