zondag 10 december 2017

15 oktober 2017 Blijkbaar geen geweldige periode wat het vangen betreft.

Het gaat zo langzamerhand een traditie worden. Als ik met Ynze ga vissen, zijn de vangsten of "Himmelhoch jauchzend" oder "Zum tiefsten betrübt". We hebben het desondanks altijd goed samen en delen veel verschillende  herinneringen. Omdat het enkele dagen geleden, op geheel ander water, evenmin erg succesvol was, zal het resultaat van vandaag er waarschijnlijk ook mee samenhangen.

Ook deze keer hadden we weer goede verwachtingen, of was het vooral hoop? We hadden een mooie rivier uitgezocht en begonnen met slepen. Gewoon even relaxed varen en bijpraten, omdat deze visserij nu eenmaal eenvoudiger is. Tenminste als je niet heel scherp wil vissen. Op stromend water is het al weer heel anders, maar nu was het water vrijwel zonder beweging.

Omdat het slepen geen resultaat opleverde, gingen we anders te werk. Ynze wierp de kribben uit, terwijl ik tijdens het varen een shad verticaal aanbood. Dit leverde me al snel een fraaie snoek op. Op de kop van een krib kreeg ik een harde dreun op de hengel en mocht even later een snoek van ongeveer 70 cm landen.

Omdat hier dus toch actie was, zetten we zo door. En na enige tijd herhaalde de voorgaande vangst zich, maar nu op het talud tussen de kribben. Een snoek van hetzelfde formaat was de pineut.
Daarna werden er nog twee aanbeten gemist, omdat de vis gewoon niet wilde doorpakken.

Wat we daarna ook probeerden, niets lukte. Het werpen met diverse soorten kunstaas, het verticalen, ook jiggend, het leverde allemaal niets op. tenslotte zetten we dieplopende pluggen in en visten zigzaggend over de rivier. Het mocht evenwel niet baten.

Het was qua weer een mooie zomerse dag, een (herfst) vakantiedag. Echter ook voor de vissen. Omdat een andere visboot evenmin resultaat had, zijn we er van uit gegaan dat het gewoon een slechte visdag was. Gelukkig meten we een geslaagde visdag daar niet alleen aan af.

We moeten zo'n dag als vandaag teren op oude herinneringen.