zondag 14 januari 2018

4 november 2017 "Ervaring maakt de meester".

36 van dit slag vissen, maakte veel foto's overbodig, zeker als je twee tegelijk vangt.
Vandaag werd een super dag, wie had dat kunnen denken? Als het mee zit kunnen mijn gasten uit Duitsland hier supersnel zijn. Dan gaat het gas erop en vliegen ze naar Nederland. Maar oh wee als er files staan, dan kun het heel lang duren. Gelukkig vandaag geen files en zodoende was J-Ph. al gearriveerd toen ik op de afgesproken plek aan kwam.

Nadat we zijn spullen hadden overgepakt, gingen we snel naar de helling. Één auto met trailer stond er al. De betreffende boot scharrelde rond in de directe omgeving van de helling. Nadat wij getraillerd hadden, voeren we aan hen voorbij, een geheel andere stek in gedachten. Wij hadden besloten geen tussenstops te maken en wilden direct ter zake komen.

Ik zocht verschillende dieptes af in de buurt van enkele waypoints, die vangsten uit het verleden markeerden. Dit functioneert toch veel beter dan de kruisen op de rand van de boot! En warempel, al snel kwamen de eerste vissen binnen.

Heerlijk als alles klopt, zoals ook het weer.
Hoewel J-Ph. de spits afbeet, kreeg hij even later het gevoel dat hij het tegen mij af moest leggen. Ik stelde hem gerust in de wetenschap dat hij goed bezig was en dat het snel kan kantelen. En gelukkig kwam die "wetenschap" uit.









Niet iedere stek leverde resultaat op, maar de meeste wel en nieuwe waypoints konden bovendien worden toegevoegd. De teller, die ik al snel had ingezet, liep op naar 20 vissen. Een super verticaal dag, zeker voor J-Ph., die deze techniek met zijn eigen hengel, al flink onder de knie heeft gekregen.

Toch wilden we nog wat variëren en voeren naar een ander stuk water. Helaas kwam daar geen enkele respons op de gesleepte en geworpen kunstaasjes. Dan maar eerst aan de soep. Die lieten we ons goed smaken en besloten vervolgens terug te keren naar de eerste stek om daar te ervaren of de snoekbaarzen nog steeds interesse hadden in onze shads.

De blauwe Wob van 12 cm viel goed in de smaak.
J-Ph. had de kleine blauwe Wob in de speld hangen en scoorde al weer snel. De teller bleef oplopen en behalve snoekbaarzen kwamen er ook een snoekje en drie baarzen boven. De laatste vis was een flink formaat snoekbaars, die ik via de kieuwdeksel goed kon onthaken.











En dit was zeker niet de enige vis die vol overgave de shad had gegrepen. Want ook de kleinere namen de shads vol zonder te aarzelen. Nu merkten we bij het zakken van de zon, dat we nog slechts frutsels voelden.

We vonden het geweldig dat we vandaag 36 vissen hadden mogen vangen. J-Ph. had nu ook echt vertrouwen in zijn verticale kwaliteiten. Wel in het besef dat stilstaand water een goede leeromgeving is en dat stromend water andere koek is. Dat komt vanzelf wel, maar voor nu voelden we ons spekkopers en met dit gevoel verlieten we het water en keerden huiswaarts.