donderdag 6 september 2018

17 juni 2018 We vieren een feestje, temeer daar die vorig jaar in het water viel!

Vorig jaar waren we ook samen onderweg, de dag van de verjaardag van Mark. Georg en ik hadden ons voorbereid op een leuk feest en hadden allerhande meegebracht om het feest te vieren. Helaas viel deze dag letterlijk en figuurlijk in het water. We waren allen nat tot op de huid en veel van hetgeen we hadden meegebracht bleef onaangeroerd. Bovendien waren de vissen evenmin bereid deze dag een succesvol aanzien te geven. je hebt van die dagen...........

Nu kregen we de kans het over te doen, maar dan wel succesvol en dat lukte wonderwel. Het weer was enigszins onstuimig, maar we hielden het grotendeels droog. Althans wat het weer betrof. We lieten ons de meegebrachte drankjes (zonder alcohol natuurlijk) goed smaken en combineerde dit met allerhande lekkernijen.













Gelukkig waren de vissen nu wel bereid om ook in dit opzicht een succesvolle dag te mogen beleven. Hoewel we enkele fraaie aanbeten niet konden verzilveren, kwamen er mooie vissen boven water. De variatie bleef beperkt tot baarzen en snoekbaarzen, maar wel mooie exemplaren.








Het was echter niet zo dat we de vissen cadeau kregen. Er ging wel enige tijd overheen voordat de eerste fraaie snoekbaars ons even gezelschap kwam houden. gelijk wel een mooie vis en zo was de eerste stap naar het gebak gezet.











Zoals gezegd, we kregen de vis niet cadeau en moesten ook een paar lossers incasseren. Maar dat mocht de pret niet drukken. Er kwamen nog een paar te voorschijn en ondertussen was de baars ook wakker geworden. het verticalen wilde niet zo goed lukken, maar ook langs die weg scoorden we .







Na een pauze om het gebak te nuttigen, ging het weer verder. Met name mark was driftig aan het werpen met kleine shads om ze vervolgens langzaam binnen te tikken. En ja hoor onze jarige Job wist er enkele te arresteren.











De super  gevoelige stok die Georg had aangeschaft en waar je echt alles mee voelde, moest ik maar eens proberen. Ik vond de stok erg slap en dat vertaalde zich in een vis die de haak ver had geslikt. Ik voelde de vis pas toen deze helemaal in de hengel hing. Mijn oordeel was geveld en dat van de vis ook, want deze overleefde het niet. Tja, misschien was de hengel dan toch wel iets te slap!

Ik was blij dat ik het zo kon laten zien en het speet me dat de aankoop die zo enthousiast was gedaan in een teleurstelling eindigde. Maar goed niet iedere aanbeet leidt tot een succes toch. Onze dag werd hierdoor echter niet verpest, want daarvoor zijn ergere gebeurtenissen nodig en gelukkig gebeurt dat zelden of nooit.





Toch vingen wij zo gecombineerd slepen, werpend en verticalend mooie vissen. Het werd een succesvolle - en feestelijke dag. Een goede revanche op het voorgaande jaar. Het was ook fijn om elkaar weer gezien te hebben en zodoende het sociale aspect van ons treffen te omarmen.


Op naar het volgende jaar zou ik zo zeggen; tot ziens.