dinsdag 20 augustus 2019

20 augustus 2019 Een week later ziet het er weer totaal anders uit.

Twee vissen in één klap.
Daags van te voren meldt JP zich. Hij is terug van vakantie en kan niet langer wachten, temeer daar hij de reishengel bij nader inzien thuis had gelaten. Eerst moet het donderdag worden, maar dinsdag zou nog beter zijn en zodoende wordt het dinsdagmiddag/-avond.

Ik zie onderweg dat hij vlak voor mij rijdt. Die Googletoepassingen zijn toch wel makkelijk hoor.
En inderdaad, als ik bij de helling arriveer, staan de hengels al klaar en kunnen we snel te water. Direct varen we naar de roofbleistek en gaan aan het werpen, althans JP. Ik tast de bodem rond de boot af met een shadje aan de verticaalhengel.

Ineens staat de lijn bij JP onder spanning en zien we de vis wild te keer gaan. Geen wonder! Het is een vals gehaakte brasem. Deze onthaken we in het net en geven het de vrijheid terug. We zijn desondanks geen "Schneider" meer. M.a.w. niet meer zonder vis...........

Een mooie opening, 45 cm.
Het slepen brengt in eerste instantie weinig vis in de boot, maar we blijven hoopvol en worden beloond. Dat mag je toch wel stellen wanneer een baars van 45 cm zich laat vereeuwigen met de blije vanger. Zot hoor, zo'n vis waar je een week geleden een moord voor zou doen (bij wijze van spreken) en die nu gewoon binnen komt.






Wat een bak! 51 centimeter. Zo groot ving JP ze nog nooit.
Dit geeft uiteraard vertrouwen en nadat wij weer geduldig verder zijn gegaan, blijkt de voorgaande vis zijn grote broer te hebben gestuurd. Wat een joekel van een baars zeg. 51 centimeter laat de meetlat zien! Helaas één centimeter korter dan de baars van JP's vriend Andreas. Die ving deze kanjer op hetzelfde water bijna drie maanden geleden. Maar een baars van 50 centimeter of meer, daar wordt je toch heel blij van.






















Het bewijs.
Ik heb ondertussen gemerkt dat het grote schepnet nog in de auto ligt. De andere heb ik aan mijn zoon meegegeven, die nu achter de karpers aanzit. Nooit gedacht dat de incubatietijd van het visvirus zo lang duurt. Maar hij heeft er nu zin in en kan nog wel wat spulletjes gebruiken. Het nieuwe (opvouwbare) schepnet is blijkbaar nog niet in mijn routine opgenomen en wordt later, bij het passeren van de helling, alsnog opgepikt. Stel je eens voor dat we een monster niet zouden kunnen landen!

Ook een paar snoeken kwam er kijken.
JP laat zijn plug weer zakken, terwijl ik de boot weer op koers leg. Maar ver kom ik niet, want er meldt zich al weer een vis. Nu blijkt het om een snoek te gaan. Een soort die vorige week nog met vakantie leek te zijn. Vandaag komen er nota bene drie binnen, zo weten we aan het einde van de dag.







Altijd welkom, 53 cm.
Het begint er ineens op te lijken zeg. En terwijl JP regelmatig aan het werpen is, tuf ik rustig voort. Werpend willen de vissen vandaag niet komen, maar slepend komen we de nodige vissen tegen. Zo knalt er een 50+ winde op de plug die in het schroefwater dartelt. Met de brasem erbij, hebben we dan ook al vier soorten te pakken.







Hoewel ik nu en dan een shadje bij de bodem aanbiedt en JP voortdurend zijn kunstaasjes werpend aanbiedt, blijkt het slepen de enige effectieve methode. Wij snappen af en toe een vis langs de strekken, maar kribkoppen en hoekjes zijn toch de stekken waar we de meeste vis vangen, terwijl de stroming geheel ontbreekt.

Een fraaie combi.
Zo hebben we ineens een double hookup en spartelen een winde en een baars gezamenlijk in het net. De teller loopt nu aardig op en wij concluderen dat het super is dat we deze trip nu kunnen maken. In het begin nog even een fikse regenbui, maar daarna blijft het droog en zonnig. Een mooi decor om in te fotograferen en dat doen we dan ook naar hartenlust.



Af en toe een baars.
Wij kachelen zo voort en merken dat het langzaam inzakt met de aanbeten. Toch pikken we nog een snoekje en af en toe een baars op. Wanneer we besloten hebben dat we het laatste traject varen, komt er nog een 40'er baars binnen. Een prachtige afsluiting, waarbij de teller op 15 staat.










Ik vraag JP of hij de boot op de trailer wil varen, want met een flinke wind, werkt dit toch beter en hij is inmiddels wel zo bedreven, dat dit zonder problemen kan. Mooi voor het donker hebben we alles weer opgeruimd en zijn klaar voor vertrek. Fijn hoor dat alles zo soepel verloopt en we weer terug kunnen kijken op een heerlijke visdag.

Een mooie dag op het water.