woensdag 2 september 2020

2 september 2020 Proefvissen op bekend water met veel hobbels.

Een juweel van een snoekbaars in de stralende zon.

Vandaag vindt zo'n gelegenheidstrip plaats. Het weer ziet er geweldig uit, tussen de vele dagen van wind en regen. Zoals afgesproken, stel ik Jöran op de hoogte van mijn plannen en hij laat weten graag mee te gaan. Als hij bij mij aan komt, moet ik nog even een boterham naar binnen werken, maar dan kunnen we ook weg.

Ik heb wel even met de bootstoelen moeten stoeien, nu gebleken is dat bij de ene stoel de bouten zijn losgeraakt en deze geen houvast meer vinden omdat de de moer aan de binnenzijde van de stoel "zoek" is. Dat wil zeggen dat deze ergens binnenin rond hangt, waar ik er geen grip meer op krijg. Ik dacht het opgelost te hebben, maar vandaag blijkt die reparatie  niet afdoende.

Daar blijft het vandaag niet bij. Wanneer wij de boot in gereedheid hebben gebracht en ik deze te water wil laten, blijkt de auto niet meer te starten. Iets dat ik totaal niet verwacht had. Twee maanden geleden overkwam mij hetzelfde en toen ik de ANWB belde en even wilde laten horen wat de auto nog wel deed, startte deze probleemloos. Vanaf dat moment heb ik nooit meer een centje pijn gehad en nu ineens heb ik hetzelfde probleem. Nu komt de auto helaas helemaal niet meer aan de praat.

De garage gebeld, die een monteur stuurt en toen deze een powerbank had aangesloten was het beestje weer helemaal wakker. We durfden het niet aan om deze weer uit te zetten en besluiten dat ik direct naar de garage ga om de accu door te laten meten. Zodoende vertrekt Jöran even later in de boot. Ik zet de trailer weg en stel het vissen noodgedwongen uit.

Bij de garage wordt de accu doorgemeten en wat zegt de meter? Accu ok! Gek dan dat de auto niet start en met een powerbank wel. Toch hebben we besloten het zekere voor het onzekere te nemen en de accu te vervangen. Deze is echter niet op voorraad maar kan er begin van de middag zijn. In een vervangende auto begeef ik me weer naar het water.

Daar aangekomen pikt Jöran me weer op. Hij heeft nog geen vis kunnen vangen en dus gaan we samen aan de slag om daar verandering in te brengen. Het weer is super. Een heerlijke zon en vrijwel windstil. Daar willen we van profiteren.

Zo eindigen dus heel wat visjes voortijdig.

We beginnen met jiggen, ver uit kant werpen we naar de oever en tikken langzaam binnen, het diepe talud af. Na enige tijd ervaar ik een harde dreun op mijn shad met een loodkop van veertien gram. De hengel gaat in een hoepel en het spel is op de wagen. Na geruime tijd zien we de schim van een grote snoekbaars.

Eenmaal aan boord blijkt het een mooie 70+ vis te zijn. Een heel mooi gaaf exemplaar bovendien, met een goudgele kleur. We schieten er een paar platen van en toen verdween ze weer in de diepte van het kraakheldere water.

We zitten op een grote diepe plas. die we eigenlijk altijd over slaan. Nu wilde ik dit water toch nog een keer goed onder de loep nemen, omdat hier een gidsdag staat te wachten. Ik ken het water wel, maar de laatste keer dat ik echt heb gevist is reeds jaren geleden. En zodoende proberen we alle mogelijke technieken en stekken uit.

Hoewel Jöran nog een paar aanbeten krijgt, vangen we jiggend geen schub meer. Daarom gaan we, op een stek waar veel vis ligt, verticalen. Hier worden we ook niet veel wijzer van en daarom besluiten we te gaan slepen. Door het mooie weer wordt het wel steeds drukker op het water, maar niet echt storend.

Een felle vechter die zich heel groot voor deed.

Ik heb een heel diep lopende Salmo plug gemonteerd en een bullfrog, zo'n oud gediende die al heel wat wonden had opgelopen in de strijd. Jöran sleept een diep lopende Pikefighter mee. Het duurt geruime tijd voordat er actie komt. Maar uiteindelijk wordt de Salmo gegrepen en kan ik aan de bak. Hoewel de aanbeet spectaculair was en het begin van de dril veelbelovend, komt er een snoekje van zo'n 65 cm te voorschijn.

Het harde werken heeft geloond.

Op deze manier komen er toch wel achter hoe de kansen liggen en ook dat het als vanouds een moeilijk water blijf. Daarom wisselen we nogmaals het strijdplan en slepen ondiep langs stekken waar we baars kunnen verwachten. En daar bij een oplopend talud, haakt Jöran een flinke baars. En zo hebben we drie vissen, drie soorten.

Hierna wil het niet meer lukken en moet ik terug om de auto weer op te halen. En dus zet Jöran mij af bij de steiger om vervolgens nog een poosje in zijn eentje door te vissen. Bij de garage is het snel geregeld. De auto staat al klaar en het wisselen van de sleutels is voldoende om mijn reis voort te zetten. Probleemloos overigens.

Jöran heeft blijkbaar de juiste diepte gevonden.

Terug bij de helling wordt de trailer weer aangehaakt en kan de boot getrailerd worden. Jöran had me al gespot en kan zo de trailer opvaren. Zo staat de hele handel er weer compleet bij, klaar om huiswaarts te keren. Jöran heeft, in de tijd dat ik weg was, nog twee fraaie baarzen gevangen. Hij had blijkbaar de juiste diepte gevonden, met succes.

Het proefvissen heeft goed uitgepakt en de weergoden waren ons super gezind. Het was een echte zomerse dag, die de volgende dag al weer vergeten was. Wij hadden er een mooie dag uitgeplukt, die ons inzichten had gegeven in de actuele situatie ter plaatse. Ik had mijn huiswerk kunnen doen, in fijn gezelschap met veel geduld in een onverwachte situatie. Die hobbel hebben we ook moeiteloos kunnen nemen.