maandag 20 augustus 2012

19 augustus. Wat een hitte !!

We zouden bezoek krijgen, het hele weekend. Maar
helaas kon dit bezoek niet doorgaan. We gooiden het roer om en besloten om nog een keer samen in de boot te stappen.

Omdat de temperatuur wellicht een record zou breken, waren we beducht voor de vele mensen (lees boten en jetski's) die hun toevlucht op en in het water zouden zoeken. Vandaar dat we om een uur of acht vertrokken. Eigenlijk waren we heel erg verbaasd dat er nog niemand was! Dus konden wij in alle rust alles klaar maken en de boot te water laten.

Ik besloot eerst langs de diepe kant van een strek te varen (en vissen natuurlijk) om vervolgens dicht langs te oever terug te varen. We waren nog maar enkele meters onderweg toen ik een keiharde beuk kreeg op de handhengel. Helemaal in mijn nopjes begon ik de vis binnen te halen, terwijl Greetje zich over de andere hengel ontfermde. Eigenlijk werd er weinig gevochten, maar het sporadisch slaan met de kop gaf me de zekerheid dat het om vis ging. Niet veel later kwam de vis in de boot en genoten we samen van een schitterende snoekbaars.

Zoals gezegd sleepte ik de diepe kant van de strek helemaal af en vervolgens dichter tegen de oever aan weer terug. Het bleef bij deze ene vis en ik zei al tegen Greetje dat het ook wel eens een slecht voorteken zou kunnen zijn. Direct een mooie vis vangen en dan de rest van de dag op een houtje bijten...................

Ondertussen liep de temperatuur gestaag op en daarmee ook het aantal boten. Hele volksstammen werden in bootjes naar de strandjes gebracht om daar hun tenten op te slaan. Soms werd er meerdere keren tussen auto en strand gevaren, alvorens de gehele uitrusting was overgebracht.
Wij voeren ondertussen verder en zagen veel om ons heen. Daar was ook alle gelegenheid toe want daar beneden bleef het angstvallig rustig. De hitte zette Greetje er al snel toe aan om te vragen om een gelegenheid om een frisse duik te nemen. Daarom werd een strandje opgezocht en ging ze een rondje zwemmen om af te koelen.

Daarna vervolgden we onze weg. Deze werd steeds hobbeliger, vanwege alle golven die speedboten, jetski''s en aanverwante rustverstoorders teweeg brachten. De Galloway-runderen trokken zich er weinig van aan en zochten massaal verkoeling. Wij schoten er wat plaatjes van en het ontging ons niet dat ze onbeschaamd alle natuurlijke handelingen bleven verrichten, die wij doorgaans achter gesloten deuren doen.



We bekeken het activiteiten op een camping aan de oever en zagen het drukke verkeer bij de veerponten.
Ondertussen was ik op de elektro gaan varen en wierp de kantjes en kribvakken uit met klein kunstaas. Diepere plekken werden verticalend uitgevist en jiggend werd gepoogd vissen te verleiden hun standplaats prijs te geven. Het bleef taai, maar toch was daar bij een krib, terwijl de plug omhoog trok, die knal waarop het gehoopt. Een mooie forse baars bracht een bezoekje in de boot en liet zich vereeuwigen.

Omdat de temperatuur zich ondertussen steeds meer deed gelden kreeg Greetje andermaal de behoefte het koele water in te gaan. Met de zekerheid dat er voldoende water onder boot stond, sprong ze vanaf de boot in de rivier. Terwijl ik op de elektromotor volgde, zwom ze van kribvak naar kribvak. Toen het voldoende was zocht ze strandje op om weer opgepikt te worden.

Na een stuk snel te hebben gevaren probeerde ik andermaal een vis aan de schubben te komen. En warempel een baars meldde zich, maar niet voor lang. Een quick release kondigde een voortijdig einde van de dril aan.
Langzamerhand ging de scherpte er wat af en begon de focus zich op andere dingen te richten, zoals een heerlijk softijsje. Ter plaatse ging de boot weer in de kant en wachtte ik tot Greetje  met twee grote toeters terug kwam die de hitte eigenlijk niet konden verdragen. We hebben er van genoten en vrij snel daarna besloten we aan te sluiten in de rij van te traileren boten. Gelukkig duurde dit niet erg lang en kon ik de auto met trailer tussen de talloze auto's met en zonder trailers naar de helling dirigeren.

Op de kant kwamen we er achter hoe drukkend heet het werkelijk was. Het water had ons de verkoeling gebracht die we zochten. Wij hadden een geslaagde dag gehad en de dingen gedaan die we graag wilden doen. Wie weet volgen er nog meer van dit soort dagen. Maar de vooruitzichten wijzen in een andere richting => buien en lagere temperaturen. Toch hebben we de de zekerheid dat:  

"Na regen komt weer zonneschijn".