vrijdag 7 februari 2014

30 oktober 2014 Eduard slaagt in zijn missie, verticale snoekbaars!

Eduard komt weer langs en we hebben besloten te gaan vissen in een bekende en vooral mooie omgeving. Hoewel we wateren kennen die doorgaans productiever zijn, kiezen we vaak voor deze stek. Dit doen we heel bewust en genieten gewoon van alles om ons heen en iedere vis die we kunnen bemachtigen.
Dit wordt de dag waarop Eduard ervaart wat het verschil is tussen een verticaalhengel zoals hij die gebruikt en mijn favoriete verticaalhengel. Tot nu toe vond hij het niet nodig om deze te proberen, maar de resultaten bleven ver onder de maat.

Vandaar dat hij nu eens de Godfather parabolic ter hand nam. Nu lukte wel wat eerder niet lukte. Het gevoel is zoveel scherper, dat je ook veel beter kunt reageren. In combinatie met de dunne lijnen die ik gebruik, voel je vrijwel alles wat zich aan de andere kant van de lijn afspeelt en kun je daar dus adequaat op reageren. Zodoende kwamen er mooie snoekbaarzen binnen.






De resultaten met de Komodo's zijn echt goed te noemen. Doorgaans worden ze hard geattaqueerd en komen er dan als een rolmops uit te zien.
We visten vooral de stukken water uit waar een redelijke stroming stond.
Maar ook sleepten we weer stukken rivier af om op deze wijze vissen tot aanbeten te verleiden. En ook op die manier wisten we mooie vissen te verleiden. Bij ons heeft mooi geen betrekking op het formaat. Een echte grote vis is gewoon extra mooi, maar iedere vis die in ons kunstaas is geïnteresseerd en zich laat bewonderen in de boot, kan zich verheugen op onze vreugde. Daarom behandelen we ze ook met zorg en respect.

Een keiharde aanbeet op tijdens het slepen leverde nog een mooie snoek op. Helaas lieten de baarzen zich vandaag niet zien, maar ons plezier tijdens deze zonnige herfstdag leed daar niet echt onder.

Een ijsvogel diende zich nog aan. Deze blijven echter lastig te vangen met de lens. Dan is het makkelijker foto's van de omgeving te schieten.