dinsdag 3 november 2015

30 oktober 2015 We zoeken de winterstekken weer op.

Ik keek er al weer naar uit. Een dag met een maat op stap om uit te zoeken of het winterseizoen al weer is gestart onder water. En dat bij zomerse weersomstandigheden.
Na een flinke rit met de auto konden we de boot te water laten. Water dat we zeker een half jaar niet hebben bezocht, vanwege de vele waterplanten en de hoge watertemperaturen.







Jöran nam de boot voor zijn rekening en ik zette de auto weg. Daarna kwam de taxi aanvaren en mocht ik  instappen. We begonnen met slepen en legden een flink stuk af, zonder enig resultaat.
Op een keerpunt in het traject liet ik de elektromotor zakken, zodat we fijn een poos konden werpen.
Jöran was al even bezig, voordat ik ook aan de slag kon. Er waren een paar aasjes in de boot blijven liggen en die besloot ik als eerste in te zetten.


Je gelooft het niet, maar reeds bij de eerste worp was het al raak. Een flinke snoek had de good old Spro shad te grazen genomen. Een mooie opsteker, die de hoop op meer vis deed opleven. En jawel hoor, niet veel later werd de spinner van Jöran aangevallen. De vis werd echter niet gehaakt en de diverse andere aasjes die op dezelfde stek werden aangeboden bleven onberoerd.

Gelukkig wist Jöran niet veel later wel een flinke vis te haken. Het kon toch ook niet uitblijven. En even later was ik met een kleine snoek ook weer aan de beurt. Een kleine tube trok deze vis over de streep. Nu begon het er dus op te lijken. Vier aanbeten / drie vissen. Helaas was het hiermee voorlopig ook weer gedaan.







Vervolgens zetten we het slepen voort. Dit bleek vandaag geen rendabele bezigheid. Gelukkig slaagde de Kickin Minow van 25 cm er eindelijk in een vis in de boot te brengen. Ik hoorde de vele successtory's van anderen, maar de mijne had na vele jaren nog geen vis opgeleverd. Het gebruik dat ik er van had gemaakt, had zelfs al geleid tot reparaties en nu eindelijk.... De aanhouder wint dus. Een goed gevoel!

Het bleef helaas ook bij deze ene vis die we slepend vingen. Want een slimme vis wist veel later de shad van Jöran van de staart te ontdoen. Precies voor de achterste dreg was met uiterste precisie de staart geamputeerd. Knap werk hoor.

Zelf wist ik gelukkig nog wel een mooie vis te vangen. Weer werpend, onder een boom. De shad was nauwelijks onderweg, toen deze werd onderschept. En zo kwam het totaal op vijf vissen te staan. Niet erg veel, maar wel de nodige activiteit bij prima weer. Je kunt immers ook niet alles hebben. Maar wij hebben genoten en willen wel meer van deze dagen.