woensdag 8 juni 2016

28 mei 2016 Voor de derde keer de eerste dag van het seizoen samen op stap.

Vader en zoon samen op de foto met een juweel van een baars.
Detlef en zijn zoon Robert zien er telkens weer naar uit, die eerste dag van het nieuwe seizoen. De eerste keer waren ze op zoek naar een "profi" die hen de kneepjes van het vissen op roofvis zou leren. Achteraf bezien is dit heel goed gelukt. Het woord profi vindt ik nog steeds wat overdreven. Maar in hun visie destijds ook wel begrijpelijk. Ondertussen kennen de mannen het klappen van de zweep en dat hebben de vissen ook mogen ervaren.

Een woning op een boot is niet gelijk aan een woonboot, toch!
Ik was nog geen 12 uur terug van Zweden toen we elkaar de hand schudden. De mannen stapten bij me in de auto en niet veel later mochten ze de nieuwe buitenboordmotor ervaren. We hadden gekozen voor een locatie die ons de mogelijkheid bood te ontkomen aan het snelstromende troebele water van de hoogstaande rivieren.








Een mooie snoekbaars voor Robert.
Al snel wisten we de eerste vissen te vangen en kregen weer het euforische gevoel van een jaar eerder, toen er zo'n 35 vissen aan boord kwamen. Dit jaar namen we genoegen met 25 stuks, maar dit bleek eveneens een heel mooi resultaat.










Lastig onthaken zonder tang!
Het was erg jammer dat ik zo weinig gelegenheid had gehad mijn spullen weer helemaal te optimaliseren. Vooraf wist ik natuurlijk dat het krap was en had zoveel mogelijk voorbereid. Nu bleek echter dat mijn onthakingstangen ontbraken. Ik had ze uit mijn thans gelegd omdat we geen dubbele spullen mee wilden naar Zweden. En ja hoor, ik was vergeten ze weer in de tas te stoppen. Gelukkig was een goede vismaat bereid mij uit de brand te helpen en kwam tangen brengen.




Alweer een schitterende vis, één om blij van te worden.
Om de problemen een beetje uit de weg te gaan verwijderden we de dregjes (angsthaken) van de shads waarmee we verticaal visten. Dit kostte inderdaad een aantal vissen. Maar gelukkig werden ons dus een paar tangen bezorgd en was het probleem verholpen.

We waren ondertussen gaan slepen en kwamen hierbij ook mooie vissen tegen en de teller liep gestaag op.






Detlef laat zien hoe het moet, opdat wij hem maar kunnen volgen.
Het bleek vandaag uitsluitend om mooie baarzen en snoekbaarzen te gaan, hetgeen absoluut geen straf was. het ging om gezonde en stevige vissen, die zonder mankeren allemaal zo terug konden. We hebben niet alle vissen gefotografeerd, want dat werd te veel.









3 tureluurs (Rotschenkel) volgden ons voortdurend.
Overigens zijn we niet alleen met het leven onder water bezig, maar ook met wat daarboven gebeurd. behalve scholeksters waren er ook veel tureluurs. Die zijn toch aardig schuw en lastig te fotograferen vanuit een varende boot. Maar hoe heten die vogels dan in het Duits. Wel dat schijnt "Rotschenkel" te zijn.









Altijd weer die schitterende baarzen.
Toen de dag naar zijn eind liep, besloten we het toch nog even slepend langs de oevers van de sterk stromende rivier te proberen. En we hadden ook daar succes Na een snoekbaars kwamen er nog een kneiters van baarzen, die zowel van de ondiepe - als de diepe kant kwamen.










Zo kwam er een einde aan alweer een super visdag met deze mannen. Ik hoop hen volgens jaar weer te mogen ontvangen.

Als uitsmijter nog even een foto van een donkere snoekbaars en wel de buikzijde.