zaterdag 3 september 2016

29 augustus 2016 Naar een favoriet water in een minder favoriete tijd.

Het is weer gelukt, een forse roofblei greep de plug.
Roel wil graag en regelmatig het water op en dit is de eerste van een serie die gepland staat. Of het allemaal door kan kan is nog maar de vraag, maar iedere visdag is er één.

De rivier ontwaakt na een periode van tropische hitte, eindelijk verkoeling.
De start was ondanks de roofblei erg stroef en het zag er somber uit. Maar de aanhouder wint en dus scoorden we in het laatste uur nog vijf vissen. Helaas gingen er onderweg ook vissen verloren, maar dat hoort er nu eenmaal bij.










We sleepten eerst dicht langs de oevers, waarbij Roel de diepere buitenkant voor zijn rekening nam. Daar was het dat hij na ongeveer een uur een keiharde aanbeet kreeg en weldra zijn roofblei van deze dag kon tonen.

Een schitterend begin. Wat we toen nog niet wisten, is dat we heel lang geduld moesten hebben, voordat de volgende binnen kwam.

Daarbij hadden we veel pech. Ik zelf miste een baars, die vrijwel direct los schoot. Veel later, langs een kantje bij een zandput, haakten we een grote vis. Roel stond deze al enige tijd te drillen, maar alles wat we te zien kregen waren kolken in het water. En dan ineens is het zover ......... de lijn valt slap en de vis vertrokken!








Een opstapje om op te vliegen?
Wat we daarna ook probeerden, niets leverde aanbeten op. Ook niet inde buurt van een sluis en stuw. De vissen waren geheel verdwenen leek het wel. Aangekomen bij de plek waar we de grote vis hadden gelost, gingen we de oevers uitwerpen. Mijn kikker werd tot twee maal toe aan de poten gevoeld, maar het waren geen overtuigende aanbeten, zodat je niet kon haken.

Zo langzamerhand ga je denken dat het helemaal niets meer wordt. En dan ineens komt er toch weer leven in de brouwerij.













De hengel met de dieplopende plug slaat plotseling dubbel. Een snoek heeft toegeslagen en hangt. Deze krijgen we binnen, een opluchting.














Een vreemde verschijning ten gevolge van een parasiet.
Vervolgens komt er een baars aan boord. Deze ziet er wat vreemd uit en dat is nadien reden voor me om de foto voor te leggen aan Sportvisserij Nederland. Volgens de deskundigen is een parasiet de oorzaak van de vreemde kleur aan de kop. Verder weet men het evenmin precies.










Toch nog alle roofvissen in de boot.
Ten slotte vangt Roel nog een paar snoekbaarzen en is het hele palet aan roofvis ten tonele verschenen. Hoe verrassend kan een visdag verlopen.

Na afloop rijden we rustig huiswaarts en als Roel voldoende energie heeft verzameld begint hij zijn thuisreis, na de files, dat wel.