donderdag 17 november 2016

16 november 2016 Alles klopt weer.

Mooie formaten die graag een Play Boy 16 te grazen nemen.
We hebben onze afspraak een week uitgesteld, vanwege het weer. Daar hebben we zeker goed aan gedaan. De bestemming leek ook al op voorhand bekend, want daar hadden we beiden dezelfde gedachte over. Wel liet ik de bui, die op het geplande moment van vertrek over kwam, aan me voorbij gaan. Het kleine beetje dat daarna kwam mocht geen naam hebben en zodoende konden wij lekker droog onze vissen vangen. En dat waren er nogal wat. 25 in totaal; 3 baarzen en de rest snoekbaars.

Plan B bleek niet nodig.
Vanaf de trailerhelling gingen we direct richting stek, echter niet zonder onderweg andere potentiële stekken even te verkennen op de dieptemeter. Zo wisten we al vast welke stekken mogelijk interessant zouden zijn, als ons plan niet bleek te werken.








We zochten verder en vonden waar we naar op zoek waren.
Het duurde even voordat de eerste aanbeten kwamen. Het was even zoeken naar de juiste stekken. Zo kon het gebeuren dat een erg klein snoekbaarsje vals  gehaakt boven kwam. Dit bleek bij nader inzien niet de stek waar het moest gebeuren. Daar kwamen we achter toen we wat verder zochten.









Even werpen en boem!
Ik begon way points te plaatsen en breidde de stek steeds verder uit. Ook kon ik het niet nalaten de shad af en toe even naar de ondiepe oever te werpen en weer binnen te tikken, Het resultaat....... een baars inde veertig cm.










Succes op het eigen ontwerp.
We vervolgden onze weg en ontmoeten meer snoekbaarzen, grotere en kleinere. Het was ook een dag waarop je kunt experimenteren. En dat deden we dan ook. Oscar met name de HM shads en zijn geheel eigen ontwerp. Deze laatste bleek bijzonder in trek te zijn, tot groot plezier van de maker.

Zijn inspanningen van het zelf maken van het model , daarna het maken van de mal en vervolgens het gieten in de gewenste kleuren, betalen zich uit. Het resultaat scoort geweldig!













Een Play Boy is verslonden.
Wij vissen rustig door en wisselen elkaar mooi af in de vangsten. Zelf ben ik in de weer met verschillende maten Play Boys en Booby Traps. Het functioneert vandaag allemaal.

Ook de Booby Traps doen het goed. Omdat het staartje van zo'n shad verloren was gegaan, heb ik deze vervangen door een twisterstaart. En ook hierop bleek ik te kunnen vangen. Ik heb hem de Booby Flap genoemd.














Vol op de hoofdhaak bij de Play Boy 16
De grote Play Boys had ik voor het laatst bewaard en daar kwamen vervolgens ook de grootste vissen op. Geheel dubbel gevouwen of helemaal geïnhaleerd.

Overigens was het niet zo dat we allemaal overtuigende aanbeten kregen. Soms werd de shad van onderen opgevangen, waardoor de druk wegviel of gewoon bij het afzinken, zodat je het idee kreeg vast te zijn geraakt.




Ook baars kan Oscar's verleiding niet weerstaan.
Zodoende bleef het spannend. Wel hebben we een pauze ingelast om de inwendige mens te vullen met een kom  hete soep. Even rust en ontspanning, alvorens weer verder te gaan.

We vingen beiden ook nog een baars en Oscar zag dat zijn ontwerp ook bij Perca in goede aarde viel.
















Trots en verwondering ineen.
Omdat de dagen aanzienlijk korter zijn, moesten we tijdig stoppen en was het scherm van de dieptemeter aardig gevuld met way points die ons deze dag de weg hadden gewezen. We lieten het allemaal achter ons. Het was nog licht toen de Tomasco het water verliet, maar thuis gekomen was het reeds helemaal donker, maar nog wel droog.