maandag 20 maart 2017

19 maart 2017 Exceptionele vangst van Roel

Een extra propeller voor als heel warm wordt!
Roel is geruime tijd niet geweest, want soms staan hem dingen in de weg die een dag op het water onmogelijk maken. Telkens als dit soort zaken langs komen, realiseer ik me weer hoe gelukkig ik me mag prijzen met een goede gezondheid. Maar als Roel dan komt, kun je van alles verwachten! Hij vangt zaken, die ik nog nooit heb gevangen. Zoals hierboven; komt er met de kunstaasredder een stekker boven water en raadt eens wat er aan die stekker en het snoer zit ..........................

Nieuw leven op de oevers, geeft een goed gevoel: lente!
We hebben bij mij thuis afgesproken en nuttigen een bakkie koffie. De boottrailer staat al aan de auto gekoppeld en als Roel zijn spullen heeft overgepakt kunnen we vertrekken. We hebben er beiden zin in, omdat het inmiddels veel te lang is gelden dat we samen op pad waren. Als het zo gaat als twee dagen geleden, hebben we goede vooruitzichten. Helaas moeten we achteraf constateren dat iedere dag anders is.





We hebben niet veel tijd nodig om de boot te lanceren en ons naar de jachtgronden te begeven. De stekken die Roel koestert op basis van geweldige ervaringen in andere omstandigheden en jaargetijden blijken nu kansloze stekken te zijn geworden. De koude wind, die bovendien erg hard is, maakt het er bovendien niet eenvoudiger op.

Al snel begeven we ons naar een andere plek, waar de wind minder vat op heeft. Dit is echter niet de plek waar momenteel de beste resultaten worden behaald. Dat wil zeggen dat er momenteel weinig vis aanwezig is, omdat deze aan het trekken is. Maar het biedt ons in ieder geval de kans om nauwgezet bezig te zijn met vissen in plaats van overleven. Het is natuurlijk ook een keuze die je maakt en deze stemt ons tevreden.

Nummer één is een feit.
Het duurt echter niet lang tot ik de eerste vis weet te haken. Roel wenst mijn hengel nooit over te nemen en dus dril ik de vis zelf. Zo nummer één is een feit. Heerlijk hoor om op de verticaalstok dit slag snoekbaars te vangen. Het geeft bovendien hoop.
En die hoop krijgt een extra zetje, als even later nummer twee zich meldt.











Dan wordt het een stuk moeizamer. Werpend komt er toch nog één binnen. Bovendien is de wind hier ook nog behoorlijk storend en derhalve zoeken we een plek waar het aangenamer is. Deze hebben we gevonden en met frisse moed gaan we weer aan de slag. Hier weet Roel een fraaie baars te verschalken. Leuk is dat als er meerdere soorten gevangen kunnen worden. En hoewel één baars soms de deur open zet voor meerdere, gaat dit vandaag helaas niet op.




Een echte ventilator!
Dan gaan we over op exceptionele vangsten. De shad van Roel raakt vast en de kunstaasredder komt er aan te pas. Op enig moment heb ik "beet". Langzaam trek ik het zware gewicht naar boven en zie dat de haak achter een stekker is blijven hangen. Knap werk hoor om zo te mikken! Zodra ik de stekker vast kan pakken trek ik de eerst omhoog en zie tot mijn verbazing een heuse ventilator verschijnen.
Nadat de modder er is afgespoeld wordt deze toonbaar.



Niet echt iets waar ze mee rekent, zo'n ventilator. Niet veel later raakt Roel vast aan een grote tak. Ik zet de kunstaasredder opnieuw in. Helaas draait de redder om de lijn en raakt verstrikt. Het gevolg: de shad raken we alsnog kwijt. Het zit nu eenmaal niet altijd mee. Sometimes you win, sometimes you lose.

Altijd weer leuk om te zien.
We gaan nog een poosje door en houden de tijd in de gaten. De lunch zit er al weer op en veel van al het lekkers dat is meegebracht is ondertussen verorberd. Dus verlaten we de beschutting en gaan richting huiswaarts. De wind lijkt iets afgenomen en zo is het best genoeglijk. Ik werp de oevers opnieuw uit en Roel verticaalt stug door.








Toch weer die verrassing.
Werpend komt er bij de tweede worp reeds een mooie snoekbaars in de boot. Dus toch weer die verrassing als het taai geworden lijkt te zijn.

Als ik plotseling mooie signalen op de dieptemeter zie verschijnen, laat ik snel mijn verticale shad zakken. Het duurt maar even of ik krijg zo'n dreun, waar je altijd van droomt. Die droom gaat echter als een nachtkaars uit als de hengel terug veert. De hoepel die van het ene op het andere moment daar was is eveneens net zo snel verdwenen.



Een boeiend schouwspel, die snelle wisselingen van de luchten.
Het blijft een moeizaam verhaal, maar uiteindelijk hebben we vijf snoekbaarzen en een baars kunnen vangen. Niet dat wat we hadden gehoopt, maar wel iets om zeer tevreden mee te zijn en dat zijn we zeker. Wanneer we weer getraillerd hebben, gaan we huiswaarts. Daar wacht nog iets te drinken en dan vervolgd Roel zijn weg naar huis. De volgende afspraak is gepland en daar zien we alvast naar uit.
Twee vrienden!